- Kehanet doğruymuş... Aurora Lane gerçekten varmış...
Kendi zamanından 1000 yıl öncesine ışınlanan bir kız...
Sıradan bir hayat içerisinden zorluk ve macera ile dolu bir hayata geçiş...
Orta çağın eski bir kehanetinde bir kızın ortaya çıkıp dü...
Kapı girişinde asılı duran aynadan kendime bakıp, elimle saçlarıma şekil verdim ve dışarı çıktım. Otobüs durağının yanına varır varmaz, birkaç metre ileriden beklediğim otobüsün yanıp sönen ışıklarını gördüm. Henüz çok erken olmasına rağmen, otobüs oldukça kalabalıktı. Gerçi, alışkındım zaten. Tek sorun; hep ayakta kalmamdı. Kısa bir yürüyüş sonrası okulumun önüne geldim. İçeri girince birinin "günaydın" demesini istiyordum bazen ama buna da alışmıştım artık. Her ne kadar yalnızlığa alışkın olmuş olsam da, ara sıra birilerinin arkadaşlığına ve sevgisine, en azından varlığına ihtiyaç duyuyordum. Ağladığımda veya üzüldüğümde mesela... Tek tesellim ailemdi. Herşeyimdi onlar benim. Bu hayatta sahip olduğum en büyük hediyelerim, tek varlıklarımdı. Ben Aurora Lane. ( Orara Leyn ) 18 yaşında, sessiz, sakin, mütevazi hayatı olan biriyim. O gün okuldan çıkıp eve gidene dek hayatım gayet sıradandı.
Pek arkadaşım yok. Sebebini bilmiyorum ama insanlar benimle tanışmak istemiyor. Sanki insanlarla arama büyük bir duvar örülmüş gibi. Ne ben geçebiliyorum o duvardan ne de onlar kırabiliyor. Dediğim gibi, sadece ailem var. Sadece annem ve babam. Bir de Betty ( Beti ). Tek arkadaşım. Tek dostum. Betty bizim kapı komşumuz. Benimle yaşıt. Onun da, benim gibi sarı uzun saçları var. Yaz aylarında Forx' taki malikanelerine gidiyorlar. Yani yaz tatilim tamamen boş ve sıkıcı geçiyor. Bunun dışında genelde beraberiz. Okul haricinde. Betty özel bir kolejde okuyor. Babası öyle olmasını istiyor. Yaz ayları ve okul saatlerinin dışında sürekli beraberiz. Onun dışında evden okula, okuldan eve ... Hayatım bundan ibaret ...
AURORA LANE
Oops! Questa immagine non segue le nostre linee guida sui contenuti. Per continuare la pubblicazione, provare a rimuoverlo o caricare un altro.
