-"Doktor Bey o nasıl?" Gündüz'ün sesiyle gözümü beyaz ışıklarla açtım. Hastane fazla aydınlıktı. Ay ışığı mı kaplamıştı dünyayı? Olmaz öyle şey. Gece yoksa Ay'da yok.
-"Durumu iyi gibi, yaşadığı olaya üzülmüş olmalı ki vücudu bu üzüntüyü kaldıramamış." nasıl üzülmüş olmalı ya, üzüldüm de denemez. Kahroldum, bittim, ben artık yalnızım, karanlığa muhtaçım..
Gözüm yavaş yavaş açılırken Gündüz yanıma yaklaştı "İyi misin?" dedi endişeli bir sesle."İyiyim." dedim tektüze ve cılız bir sesle."Bir haber var mı Gündüz." hala umudumu yitirmedim. Çünkü eğer o ölseydi ben bunu bilirdim, o ölseydi bunu hissederdim, o ölmedi, ben nasıl Ay isem eminim, adım gibi...
-"Ay, biliyorum ondan hoşlanmıştın, hangi kız hoşlanmaz ki.. Fakat ne kadar acı olsa da bunu kabul etmelisin." buna inanmıyordum. Ağlamaya başladım, "Ondan hoşlanmadım, ona aşık oldum ben Gündüz. Kabul mabul etmiyorum, bu pes etmek olur, bu vazgeçmek olur." gözyaşlarım durmaya başladıı. Ve ekledim "Bir gün Gece göğe baktığında Ay'ı göremezsen, bilki ben ondan vaz geçtim. Ama sende biliyorsun ki bu imkansız." Ne olursa olsun Ay Gece'nindi!!
"Lütfen yaşa Gece'm, lütfen... Ay Gece'siz ve ben sensiz." diye bağırıyordum adeta oysa bilmiyordum ki herkes sağırdı...
YOU ARE READING
AY GECE'NİNDİR - 3
ChickLitNeredesin bilmiyorum, ama seni çok seviyorum💔💫 Güneş batacaktı ve bizim için gün asıl o zaman doğacaktı...
