Çoğu çocuk karanlıktan korkar,
çünkü karanlıkta bizi izleyen gözlerin ,her an karşımıza çıkacak bir canavar veya bir insan olduğunu, birinin
bizi yakalayacağını , korkutacağını veya öldüreceğini düşünürler. Hepsi
beynimizin bize oynadığı bir oyun
olsa bile yine de korkarlar , her ne
kadar " Ben Korkmuyorum "dese
bile , yine de korkarlar , sözlerine yenik düşerler . Bazıları annesiz babasız evin içinde dolaşamaz , bazıları bütün odaların ışık larını yakarlar , bazıları ise anne bi gelir
misin? diye yanına çağırıp korkularını aza düşürür ler.
Karanlık gerçekten korkutucudur.
( Bazı insanlara göre tabii ) karanlıkta saklanan bir sürü canavar ve kötü insanlar olduğu gerçeğini akıllarından atamazlar. Mesela ben karanlık tan korkuyorum ve çocuklara da hak veriyorum beni izleyen gözlerin olduğunu düşünürüm ama gerçek ten
doğru değil mi ? " Gece 'nin karanlığın da bir sürü kötü şeyler olur ( bence ).
Ne biliyim hırsızlar " Köpekler " ,
sarhoş ve daha bir sürü pislik , insan gerçeklerin den kaçıp karanlığa sığınırlar , iyi insanlar ise bütün gercekliği ile , berraklığı ile aydınlığa
sığınırlar. Ben bu korkumu nedense
yenemiyorum belki de beynim
vücudu mu ele geçirmiş ve oyunlar oynuyordur . Ama size bi tavsiye
" Karanlık tan korkmayın (ben her ne kadar korksamda ) siz gerçeklere inanın inanın ki bir el ( oyun ) de siz oynayın " ...
