"When will you learn? Kung takot ka namang sumubok?" mga salitang paulit ulit na umiikot sa utak ko
"Hoy" biglang sabi ni Lian
"Aish! Anu nanaman?" balik tanung ko
"Nakatunganga ka nanaman" sabi niya
"Di ah, iniisip ko lang yung sagot" sagot ko kahit totoo naman yung sinabi niya
"Sus! Kilala na kita, alam ko kung anung tumatakbo jan sa isip mo" pabida niyang sagot
"Cge nga, anung iniisip ko?" Sagot ko naman
"Anu pa nga ba edi .... pagkain!" patawa niyang sagot
"Hahaha" nakakatawa sabi ko
Andito kami ngayun sa bahay
Specifically sa kwarto ko
And yeah meet Lian Castro my best buddy
An architect
At andito siya ngayun para ayaain akong lumabas which is ayoko
"Anu na labas na tayo ah, libre kita" sabi niya
"Ayoko tinatamad akong lumabas" payamot na sagot ko
"Uwow tumatanggi ka na ngayun sa libre ah" pabiglang sabi niya
"Aish next time na lang, Shooo layas ka na" patamad na sagot ko
"Seryoso Mik's " sabi niya
"Totoo ayoko talaga, medjo masama pakiramdam ko ngayun. Alam mo na reds days. Kaya lumayas ka na bago ko pa maibato tong libro ko sayo" sagot ko na lang
"Okay okay kaya pala. Cge lalayas na ako. Alam ko namang di na talaga kita mapipilit eh" nakataas ang kamay na sagot niya
"May gamot ka naman jan inumin mo yun ah " pahabol na sagot niya habang palabas ng kwarto ko
"Yeah" sagot ko na lang
By the way
Ni hao I'm Alona Mich Quin
An ordinary and boring girl
And yeah I'm an architect too like Lian
Kilala na ako ni Lian
Pag sinabi kong ayoko never na niya akong mapipilit
Kasi kung pipilitin niya ako
Alam niyang mag aayaw lang kami
And yes best buddy lang kami
No more no less
I've known him since diaper days
Kaya alam ko na rin likaw ng bituka ng lalaking yun
Kala niya di ko alam na pupunta siyang bar kunwari lang siyang inaaya ako peru alam rin niyang di ako pupunta
Bruhong yun
Mambabae nanaman yun
Sad to say may itsura rin kasi
Sharp chin, pointy nose and pinaka aasar ko pouty lips niya
Daig pa niya ako ah
Linapag ko ang hawak na libro at
Binalikan ko yung ginagawa kong draft ng blueprint na di ko matapos tapos
I suddenly feel tired looking at it
Yeah I love being an architect but this past few days
I feel like I'm lost
I can't feel any enthusiam anymore
I love my job
I enjoy what I'm doing but
Something feels odd
Something missing
Tinupi ko at nilayag sa gilid and draft
Saka padapang humiga ako sa kama
"Kailan nga ba ako susubok" tanung ko sa sarili ko
Napapikit na lang ako
Kailangan ko nanaman umalis
Hindi na bago sa akin ito
Peru napapansin ko madalas ko nang nararamdaman ito
The feeling of emptiness
Napatingin ako sa lamesa sa gilid ng kwarto ko
May nakapatong doong larawan
Larawan ng dalawang batang nakangiti na may hawak na eroplanong papel
"Nik's miss na kita" pabulong ba sabi ko
Tumayo ako sa kama at pumasok sa banyo
Alam ko na ang susunod na mangyayari kung patuloy lang akong hihiga at tititig sa larawang yun
