1

18 0 0
                                        

{Zaterdag 14 december}

ALEX POV

Toeterende auto's, bellende fietsers, rennende mensen. Overal is wel iemand. Hoi, ik ben Alex, en ik sta momenteel in een drukke winkelstraat. Omdat mijn vriendinnen, lieve en deliya, wilde shoppen zijn we met z'n drieën naar het winkelcentrum gegaan.

Niet in onze eigen stad, want dat was 'saai'. Nee, we zijn in Amsterdam.

Ja.

Amster FRICKING dam.

Zoals je misschien al kan raden, ben ik niet zo'n shoppersoon. Het liefst bestel ik gewoon dingen online, maar dit keer kon ik niet afzeggen. Ze hebben me gewoon meegesleurd hierheen. En ookal zijn we hier nog maar 2 uur, ik heb nu al knallende koppijn van al dat verkeer en alle harde geluiden. Daarom zijn we nu onderweg naar de Hema, om paracetamol te halen. Yes.

'Omg kijk !!' Lieve stopt abrupt waardoor ik tegen haar aanbots. Zucht. Wat nu weer.

'Neeeeee.... dat kan niet!!!' Oh nee, niet daliya ook al..

'IEEEEEE... OMG YEEEESSS!!!!! OKEE HIER GAAN WE NAAR BINNEN,' Ik kan het nét verstaan, zo hard schreeuwen ze. Ik schaam me dood.

'ALEX, KOM!!! NU!!! HARRY STYLES Z'N MERCH IS BLIJKBAAR NOG NIET UITVERKOCHT!!!'

S.O.S.

NU.

PLEASE.

SAVE ME.

'Jaa hoor loop maar vast, ik kom eraan.' Antwoord ik.

Dat laten ze zich geen twee keer zeggen, want meteen zijn ze uit het zicht verdwenen.

Ik kan niet WACHTEN om weer naar huis te gaan..

{Zondag 15 december}

ALEX POV

'Alex...'

'Alex!'

'Verdomme, ALEX KOM JE NEST IS UIT!'

'Hhmmppfff'

'Wacht even hoor henk, ik ga even Alex haar bed uit trommelen. Het is verdorie al kwart voor twaalf en ik heb haar al drie keer geroepen.'

Ik hoor gestommel de trap op komen. Shit. Snel als het licht schiet ik m'n bed uit, pak iets van mijn bureau en doe alsof ik het druk aan het bestuderen ben. De deur vliegt open en een eerst boze, toen bezorgde en toen verwarde moeder stampt mijn kamer binnen.

'Jeetje Alex, ik heb je al vier keer geroepen, waarom antwoordde je niet even?'

'Sorry hoor maar ik mag toch wel even naar..'

Ik kijk even naar mijn hand, ik heb een pen vast.

'...Mijn pen kijken, ik had je niet gehoord. Sorry mam.'

'Nou ja. Goed. Kom je wel snel naar beneden?'

'Ja is goed mam. Tot zo.'

'Tot zo lieverd.' En de deur gaat weer dicht.

Pfoooeeeee.... dat was close. Mijn moeder is in dit soort gevallen een beetje heel erg over de top. Ze reageert heel heftig als ik te laat nog in m'n bed lig. Is niet alleen bij mij zo hoor, gebeurd ook bij Ben. Maar die uitbarstingen van haar zijn nooit zo erg bij hem als dat ze bij mij zijn.

Wat dat betreft heeft Ben het zo veel beter dan ik. Ik bedoel, hij is de jongste van het gezin en ik de oudste, dat betekend dat ik altijd de schuld, de klusjes en de verantwoordelijkheid krijg.

IT DRIVES ME CRAZY.

Ben zelf daarentegen, hij heeft geen idee wat een geluk hij heeft dat hij niet de oudste is.

'ALEX,' Ben schreeuwt over de gang.

'BEN,' schreeuw ik terug.

'KOM IS,'

Ik loop naar zijn kamer toe. Op de deur staat met grote letters 'KEEP OUT' gekalkt. Hij mag dan al 14 zijn, hij heeft nogsteeds geen baard in de keel en al helemaal geen stijl. Zijn hele kamer is verdeeld en totaal ongelijk qua posters en medailles en sjaals en van alles en nogwat. Ik vind het er persoonlijk niet uitzien, maar hey, dat is dan mijn mening.

'Bro, zeg wat je wil zeggen zo maar ik moet effe wat kwijt. Als je je kamer zo houd, wil geen enkel meisje je daten. Goed. Wat wou je zeggen?'

Ik krijg een dodelijke blik toegeworpen, maar gelukkig laat hij het daarbij en krijg ik geen klap in mijn gezicht.

'Wil je even mijn brief beoordelen? Is voor Nederlands. We moeten een sollicitatiebrief schrijven over een random vacature.'

'Ja hoor, kom maar hier,'

{maandag 16 december}

ALEX POV

Wat heb ik een stronthekel aan maandagen. Gedveredemme. Niemand houd ervan volgens mij. Op de een of andere manier klinkt de wekker op maandag net wat anders dan op andere dagen. Net wat irritanter. Moet je nagaan, de wekker is al irritant van zichzelf.

Maar goed, zo ook vandaag gaat de wekker weer.

Blegh.

Geen zin vandaag.

Weer zo'n kutdag met kutdocenten die je het leven zuur proberen te maken. En dan zeggen 'ik doe het niet om je te pesten,' maar dat dan precies dus wel doen.

Dat is een standaard maandag voor mij.

Dus deze maandag word waarschijnlijk niet anders dan anders.

Maar dit is eigenlijk niet zomaar een maandag. Nee. Dit is de laatste maandag op deze school. Ik zit in mijn examenjaar op mavo en ik wil hierna havo gaan doen. Maar met de regelementen op mijn huidige school is dat onmogelijk. Daarom hebben we besloten dat ik na de kerstvakantie ga beginnen op een andere school. Daar mag het namelijk wel.

Dan vraag je je misschien af, waarom maak je het jaar niet even af op deze school?

Daar is een heel simpel antwoord op: ik heb een 7e vak nodig als ik naar havo wil. Dat heb ik niet, want ik bedacht me pas te laat dat ik nog havo wil gaan doen. En ik vind de mensen en regels en docenten op mijn school toch niet leuk, dus daarom ga ik gelijk al. Ik heb wel vriendinnen natuurlijk en die ga ik ook wel missen. Maar goed. Dat zijn er toch niet veel.

Ik ben inmiddels al op school, en ik sta bij lieve's kluisje te wachten tot ze klaar is met boeken wisselen. Het word steeds drukker.

'Hee lief, kan je effe opschieten? Het word me een beetje druk hiero.' Precies op dat moment gaat ze rechtop staan.

'Maar natuurlijk uwe majesteit,'

'Pffttt.. lieve doe is normaal haahha,'

Lachend lopen we naar wiskunde, lekker de allerbovenste lokalen. 3e verdieping. Heerlijk zo'n tyfuseind lopen op de maandagochtend.

//

Eerste deel van dit boek, lmk wat je ervan vind! Tot nu toe is het heel erg saai, but i promise, er komen veel leukere en juicy hoofdstukken aan ! X

I need you. Where stories live. Discover now