Ağlıyordum. Yine.
Gitmişti. Gitmişlerdi.
Beni bir hiçliğe bırakıp...
Kaybolmuşlardı.
256. Günümdeydim.
Hepsinin ölümünün üstünden
Tam 256 koca gün geçti.
Ve ben yine yalnızım.
İlk günden beri nasıl yalnızsam
Şimdi de öyleyim.
Bu hep böyle olacak.
Evet, hala ağlıyorum.
Anneme ağlıyorum;
Beni yetim bıraktığı için.
Babama ağlıyorum;
Beni öksüz bıraktığı için.
Abime ağlıyorum en çok;
Her ağladığımda beni teselli edemediği için,
Beni abisiz bıraktığı için.
Ve en önemlisi ablama ağlıyorum,
Ağlarken kahroluyorum...
Hani olur kardeşlerden daha güzel olan ablalar...
Ablama ağlıyorum;
Beni yarım bıraktığı için.
Evet, hepsi öldü.
Nasıl mı?
Anlatayım:
YOU ARE READING
Kızıl Düşler
ChickLit"iyi bak kendine" demişti en son.. Olmadı, o günden sonra iyi olmadı hiç. Serin'in ailesi, bilinmeyen bir sebep yüzünden kafenin alev alıp yanmasıyla onu terk edip gitmişlerdi bir hiçliğe doğru. Serin'in yalnızlık mücadelesinde hem yeni birileriyle...
