Cloud

Kwento ko

"Ayoko na maghiwalay na tayo"

"Mabuti pa nga dahil wala kang kwentang asawa"

"Ako pa ang walang kwenta ?? Sa ating dalawa ikaw ang walang kwenta ni minsan ba naalala mo kami ng anak mo??"

"Naalala ?! Eh halos patayin ko na nga sarili ko sa pagkayod mabigay ko lang ang magandang buhay na para sainyo"

"Magandang buhay?! Yeah right! Kasama ba sa magandang buhay ang pambabae mo? Wag mo kaming gawing tanga ng anak mo!! Sayo nanyang pera mo hindi namin kailangan yan"

"Tama nga si Mama, pagsisisihan ko na ikaw ang pinili ko..dette kahit minsan hindi kita niloko tandaan mo yan"

Eto nanaman ako ilan taon na ba ang nakakalipas at ang pangyayaring yun ang lagi kong naaalala

Matagal nang hiwalay sila
Mama pero sa dami nang alaala na pwede kong balikan yun at yun lang ang tanging nakikita ko

20years nang nakakalipas pero parang kahapon lamang ito nangyari ni itsura ng papa ay di ko na maalala ang sabi ng mama ay dulot daw ito ng trauma

"Anak pasensya ka na sa mama pero may natitira pa ba tayong pera?" Tanong ni mama na nagpalingon sakin

Sa dami nang sakriposyo ni mama sakin lahat ng paraan gagawin ko para saknya

Ngumiti ako at lumingon sa kinatatayuan niya

" oo naman ma alam mo naman nagtatabi ako para sa maintenance mo"
Sabi ko sabay tayo at kinuha ang bag ko  kumuha ako ng dalawang libo at inabot kay mama

"Salamat anak, kung hindi lamang ako nagkasakit ay nakakapagaral ka pa sana" panghihinayang na sabi ni mama kaya naman hinaplos ko ang mukha ni mama na ngayon ay nakaupo na sa aking kama

"Mama maliit na bagay lamang to kumpara sa mga sakripisyo mo atsaka ma kahit hindi ako nakapagaral sa magandang unibersidad ay maipagmamalaki ko naman kahit papaano ang vocational course na natapos ko" paliwanag ko

"Kung hindi siguro ako nakipaghiwalay sa papa mo ay..."

"Ma please wag na tayong tumuloy sa topic na yan, at si papa na mismo ang kumalimot sa atin.. kung hindi man asan siya ma?? Ni hindi ko na nga matandaan ang itsura niya.. i was 5 nang maghiwalay kayo.." paliwanag ko

"Pasensya na wala akong naisalba na mga litrato ng ama mo nang magkasunog noon ikaw sa lahat ng importanteng gamit ang mas mahalaga sa akin" pagsabi ni mama noon ay agad ko naman siyang niyakap

"I love you ma sobra"

"I love you too anak"

" sige na ma pumunta ka na po ag..ad sa botica sa kanto ng makainom ka na ng gamot mo kailangan ko lang pong tapusin ito para maibigay ko na sa buyer ko" saad ko

"Hindi ba nung isang araw pa dapat ang dead line niyan??" Tanong sakin ni mama

"Opo. Pero nakiusap si jeanina sa kleyente ma " tumango naman si mama at nagpaalam na

Mabuti na nga lang talaga at mabait ang buyer ko..Sa tulong na din ni jeanina ay napagbigyan ako..

She is my best friend and only friend. Mayaman ang pamilya ni jeanina pero ni minsan di ko naramdaman na mataas siya sakin, siguro ay dahil noon pa man ay hilig nang i bully nang lahat ang kaibigan ko di dahil sa panget siya dahil sa dalawang kapatid niyang lalaki

Jeanina is a middle child pero kahit ganoon ay siya ang tinuturing nilang bunso nila..

Ang sarap sanang isipin na may pamilya ka at kumpleto kayo pero isipin ko pa lang na sa durasyon na magsasama ang mga magulang ko ay ang sigawan at awayan lang nila ang nasasagi sa isipan ko..