"Yeter Deniz otur yerine" o
benim annem
"Uslu dur Deniz" o da babam. Hiç değişmediler 18 yıl boyunca. Peki hiç dedilermi "Hadi gel enerjini birlikte bitirelim"...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Göz kapaklarım yavaşça aralandı içeriye. Güneşin ışıkları gözlerimi kamaştırdı ve yüzümde bir gülümseme belirdi hızla ayağa kalktım ve pijamalarımla odadan çıkmamla çalışana çarpmam bir oldu -Deniz Bey üstünüz değiştirmediniz Duymamış gibi yaparak merdivenin korkuluklarına oturdum ve aşağı doğru kayarken biri beni tuttu ve -Bu yaptığınız çok tehlikeli Deniz Bey Kucağından indim ve koşarak salona doğru ilerledim bugün doğum günümdü bugünün farklı olacağına dair bir his vardı içimde salonun kapısını açınca büyük bir hayal kırıklığına uğradım -Anne bugün benim doğum günüm unutmadın değilmi Bir süre cevap vermeden bilgisayarla uğraşmaya devam etti sonra başını kaldırmadan -Mutlu oldum -Bugün 8 yaşıma giricem -Odana git Deniz çalışanlar sana hediyeni verir Ağlamamak için zor tuttuğum gözyaşlarım akmaya başladı ama annem bunu göremezdiki zaten. Arkamı dönüp koşmaya başladım dışarı çıktım ve kapıyı kapattım yağmur yağıyordu Onlardan nefret efiyordum. Ama onlar için ağlamaya değmezdi, gözlerimi kolumla sildikten sonra kahkaha atmaya başladım aya kalktım ve yağmura doğru koştum çalışanın bağırışını duymadan koşmaya ve kahkaha atmaya devam ettim artık onlardan birşey beklemiyordum...
