PROLOGUE

0 0 0
                                        

Sa bawat araw na dumadaan may mga tao tayong nakakasalubong na may mabigat na problemang pinapasan..ngunit di tulad ko nakukuha parin nila itong solusyunan problemang dala dala kahit saan....Ehhh ako
tinatago ko lang naman ang lahat sa mga pilit kung ngiti't mahinhing tawa,upang di mapansing ako'y nasasaktan na, ngunit ang aking mga Mata ay kabaliktaran ng aking ngiti't tawa,dahil ito ang totoo,dito mo makikita ang tunay na ako kapag walang kasama at di na kinakaya,tinatakpan lang talaga sila ng aking mga maskarang nakangiti na araw araw kung suot sa tuwing nakaharap sa mga tao nakakasalamuha..at ang kahinaan ko tuwing sasapit ang dilim,kasama sa paglubok ng araw ang maskara sa aking mukha ay mapapalitan ng katotohang wala ng pag asang makalaya pa sa kalungkutang dinadanas ko't problemang di mabawasan kaya gabi-gabi kung ito'y tinatangap,labag man sa aking kalooban wala naman na akong pagpipilian.........kung di ang tanggapin nalang....na ang problema ko'y walang kasagutan kundi ang magintay ng tunay kung kapalaran dito sa mundong ibabaw..


A/n: heyyyyyy I made it hahahha...........
SANA PO. MAGUSTUHAN NYO HEHEHEH

before I let you goWhere stories live. Discover now