SİYAH'IN KIZI(Düzenlenecek)

1.Bölüm

Sevgili sosyapatcıklarım, uzun bir yola çıkmaya karar verdim yanii sizinle.♡
Bana yol arkadaşlığı yapar mısınız?

Bence beni bu yolda yalnız bırakmazsın.Yanii ben öyle düşünüyorum.

Neyse ben sadede geliyim.
Bu benim yazmak için çabaladığım 3.kitap.İnşAllah bu sefer güzel sonuçlar alacağım.

Bana destek veren,vermeyen herkese teşekkür ederim.

Özellikle benim bu yolda ilerlemem için sürekli destek veren suç ortağıma.

Sonra KALEMDAŞLAR ve YAZARLAR KULÜBÜ'NE çoook çook teşekkür ediyorum.♡♡

İyi okumalar.♡

***

Kimileri geceleri yaşar,kimileri sadece geceyi yaşadığını hisseder...

Siz kendinizi nasıl tanımlarsanız tanımlayın,
eğer karanlık geçen saatleri seviyorsanız,bu sözler de başkaları'nın bulamadığı anlamlar bulacaksınız.
Kimileri karanlığı çok severken kimileri korkar.
Biliyorum sizde benim gibi gece'ye aşıksınız.Biliyorum siz de benim gibi karanlığı bekliyorsunuz.

Sizde bendensiniz,
sizde benim gibi siyah'ın en koyu tonusunuz.

Gökyüzünüz biraz daha karanlıklaştı değil mi?Mavi üstüne mavi,her saniye biraz daha mavi ve derin,çok derin gölgeleri var gecelerinizin.Benim olduğu gibi.

Şimdi yine karanlık olan,
dar sokakları salana sallana yürüyorum.Saat gece yarısını çoktan geçmiş,
üstelik bu gün alkolü fazlasıyla abartmışım.Eve gidemem,sokakta da kalamam.

Rotayı anında Buse'nin evine doğru çevirdim.Alkollü olmama rağmen sarhoş değilim.Ya da sarhoşum.Bilmiyorum işte alkol denen meret bana işlemiyordu.

Babam'dan sonra iyice alkolik oldum.Girmediğim ortam,yapmadığım pislik kalmadı
Belki bir gün,belki bir gün merak eder de gelir diye.

Sahi hiç mi merak etmiyordu beni?

Ben bu denli kötü bir durumdayken,o nasıl oluyordu da beni bir kez olsun merak etmiyordu.

Babam gittiğinden beri,saatler,günler,aylar,yıllar geçti,
Ama acısı hiç geçmedi.
Ben babasızlığa hiç alışamadım.
Kızların ilk aşkı babasıdır ya hani, benim de ilk yürek sızım babam oldu.

Ağlamak yok...Ağlamak yok...Ağlamak yok...

Ağlamamaya çalıştıkça duygularım beni zor durum da bırakıyordu.
Olduğum yere çöküp,hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım.Karanlık dar sokakta kimsecikler yoktu,bu yüzden rahat bir şekilde göz yaşlarım beni terkediyordu.
Acı'nın şiddetli oluşu değil,sürekli oluşu yoruyordu beni.

"Allah'ım neden bu kadar acı çekiyorum?"

Acı çekmekte ne?
Kendine gel Nisan.Sen siyahın kızısın.Kimse seni düşünmedi,kimse sana ağlamadı,kimse seni sevmedi.
Sen öğrendin kimse yokken nasıl ayakta durulucağını.Sen öğrendin acı çekerken zavallı olmamayı.Sen bunların hepsini kimse yokken öğrendin.Şimdi sil göz yaşlarını.Dik tut kafanı,sakın eğme.Çünkü sen siyah'ın âsi kızısın.Çünkü sen benim en koyu tonumsun.

Evet ben çocukluğum'dan beri siyah'ın kızıydım.
Siyah kıyafetler.
Siyah ayakkabılar.
Siyah oyuncaklar.
Siyah tokalar.
Siyah...
Siyah...
Siyah...

İste böyleydi benim hayatım başka renklere kucak açamayacak kadar karanlık.

"Ey İstanbul.Sana yemin ederim renkleneceğim,"diye bağırdım sokağın ortasında.Alkol'den dolayı kendime engel olamıyordum.En iyisi daha fazla rezil olmadan, Buse'nin evine gidip beş fincan kahve içmekti.