Prologue
"Who is the owner of this house?!"
Iyan ang halos pambungad na tanong ko sa kapatid ko pagkapasok namin sa loob nitong eleganteng bahay.
Damn! Iginala ko ang mga mata ko sa bawat paligid. Mas malaki pa ito sa bahay namin. And I swear sobrang nakakagaan sa pakiramdam ang ambiance nito. Para bang welcome na welcome kami kahit na hindi ko naman kilala kung sino ang nakatira rito.
What kind of feeling is this?
Namamangha ako sa mga magagandang muwebles at paintings na naka-display dito. Kakaiba ang dating kumpara sa mga nakalagay sa bahay namin. It's so artistic!
"My friend is the owner of this house, Brianna."
My brother finally answered me. But hell! Hindi niya man lang nilinaw ang tanong ko.
"Okay? Then sino sa mga kaibigan mo? Is it Jeremy? Kyle? Andrei? Jhiro?" I rolled my eyes when I remember something. "Oh God, kuya! Kapag nalaman lang nila dad ito panigurado lagot ka na naman."
"Well," Ngumisi siya sa akin matapos pabagsak na naupo sa may kulay pulang sofa. Pagkatapos ay tumingin ito ng makahulugan.
Oh God! Damn! I know that kind of stare.
"Iyon ay kung malalaman nila. Wala ka naman sigurong balak na isumbong ako sa kanila di'ba?"
I knew it! Alam ko ng gagamitin niya sa akin iyon.
Kung wala lang siyang pam-blackmail sa akin panigurado sinabi ko na agad kina mom and dad ang tungkol dito. I sighed before I sit beside him.
"Kuya ang alam nila magdo-dorm tayo. Pero bakit sa bahay tayo ng kaibigan mo titira? Pumayag ba yung mga magulang niya? At isa pa bakit parang wala namang tao dito?" sunod-sunod na tanong ko.
Wala man lang sumalubong sa amin pagpasok ng bahay. Tanging ang guard lang sa labas ang siyang namamataan ko. Kahit mga maids wala. Seriously?
"Fuck! Nandito na pala kayo."
Isang pamilyar na boses ang siyang nakapagpalingon sa akin mula sa may pintuan.
Nanlaki ang mga mata ko at agad na napatayo ng mapagtanto kung sino ito.
"No way," I murmured.
"Adrian! Where did you go? Kararating lang namin."
Lumapit sa kanya si Kuya Vincent para makipag fist bump. Nagtawanan pa ang mga ito.
"Woah! Really? I just went outside to eat something-"
"So, he is the owner of this house?!"
Hindi makapaniwalang tanong ko. They both look at me. Nang tumama ang mata ni Adrian sa akin ay napansin ko ang pag-usbong ng ngisi sa labi nito.
"It's you, Brianna!" he pointed me. "Long time no see."
I rolled my eyes.
God! How I really hate that smirk!
"Oo. Si Adrian ang may-ari ng bahay na'to. Sa kanya tayo ngayon makikitira." Nalipat ang atensyon ko sa sinabi ng kapatid ko.
"What the hell?!"
Mas mabuti pa siguro na hindi ko na nalaman kung sino ang nakatira rito. Binabawi ko na lahat ng sinabi kong magaganda tungkol sa bahay ng lalaking 'to.
"Yes, I am the owner of this house. Is there something wrong with that, Bria?"
Gusto ko pa sanang umangal kaso mas pinili ko na lang ang manahimik. Do I have a choice? Sadly, wala.
Mariin akong napapikit. I cursed in my mind. Bakit kasi siya pa? I don't like him! Sobra ko siyang kinaiinisan.
"Why? You don't want to stay here?"
Napaatras ako ng sinubukan ni Adrian na lumapit sa akin. Don't you dare, asshole. Sinamaan ko siya ng tingin dahil sa naramdamang inis.
"Kuya, ilayo mo sa akin ang gagong ito kung-" Naputol sa ere ang dapat na sasabihin ko nang hindi ko na mahagilap si Kuya.
Nasaan na 'yon?
"Don't you miss me?" he asked.
I look at him in disbelief.
"Miss your ass asshole!" mariing tugon ko na mas lalong ikinalaki ng ngisi niya.
"Still feisty, huh?"
I clenched my fists and tried to calm down. Pero hindi ko na napigilan pa ang sarili ko nang tuluyan na siyang makalapit sa akin. Mabilis ko siyang nasuntok sa mukha dahil sa mapangahas nitong paghawak sa akin.
"Who give you a permission to touch me? Damn you, asshole!"
Great! This is a crazy idea. Living with this playboy? Oh please! I swear living with this playboy is like living in hell!
YOU ARE READING
Living With A Playboy
RomanceHe's handsome, sexy and rich. BUT he's asshole, arrogant and PLAYBOY. Karamihan ng mga babae ay nahuhumaling at nababaliw sa kanya. BUT except me. He's annoying. He's dating a lot of girls. He loves playing around. That's why I hate...
