Yine korkunç bi güne uyanmıştım. Adım Nefes ama yıllardır tek bi nefes bile alamadım. Sadece oğlum, umudum üzülmesin diye mutluymuşum gibi yaptım. Oğlumla bi dünya kurduk o Ay Işığında Uluyan Kurt, bense Mavi Tüylü Geyik, soluk benizliden kaçıp maceralara atılıyorduk. Az da olsa acılarımızı unutup oğlumla eğlenmeye çalışıyorduk. 24 yaşındayım ve bu zamana kadar çok acılar yaşadım. Ben çocuk bile olamadım.. 8 yaşındaydım annem öldüğünde, babam tarafından öldürüldüğünde.. Hem de gözlerimin önünde. Bi türlü aklımdan çıkmıyor. Bazen kabuslarıma giriyor, uykularımdan ağlayarak uyanıyorum. Babam hapse, annem mezara, ben yetimhaneye.. yetimhaneye gideli 7 yıl olmuştu. Bi gün birisi beni sahiplenmeye geldi ve halam olduğunu söyledi, varlığından habersizdim. Yetimhane müdürü ile konuşmuş, halamla daha yeni tanışmıştım. Evlerine gittik. Halamın kocası beni istemiyordu. Daha 13 yaşındaydım. Kimseye zararım yoktu. Halam bana öyle güzel baktı ki ne istesem yapardı ama yoksullardı. 16 yaşına gelmiştim okula gidiyordum. Eniştemin aile dostları akşam yemeğine gelmişlerdi. Ben yemek istemediğim için odama çıktım. Su içmek için mutfağa giderken bi adamla çarpıştık, Vedat Sayar.. Sanki bana aşık olmuşcasına bakıyordu ben de utancımdan odama gittim. 1 kaç saat sonra halam beni çağırdı. Vedat Sayar para karşılığı beni istemiş eniştemden. Halamın kocası para için her şeyi yapabilecek bi adamdı. İstemediğimi söyledim, yalvardım ama kimse beni dinlemedi. Halam da "Adam zengin gül gibi yaşarsın git de kurtar kendini" diyordu. Ama daha 16 yaşındaydım, hayallerim vardı; psikolog olmak.. O gece evden zorla götürüldüm..
