forbidden feeling

Short Story

Ayokong magmahal kasi alam kong masasaktan lang ako kapag ginawa ko yun, subalit dumating ka sa buhay ko, binago mo lahat ng paniniwala ko naging sweet ka, ang bait mo sa akin, to the point na unti-unti na pala akong nahuhulog sayo.

Gumising ako isang araw na natatakot akong mawala ka sa buhay ko. Dumating yung araw na inimbitahan mo akong pumunta kung saan kayo maliligo ng pamilya mo, but i refuse hindi dahil may klase pa ako, kundi umayaw ako kasi nahihiya ako sa pamilya mo.

Kahit anong negative ang sabihin ng mga kaibigan ko, puso ko parin ang pinaniniwalaan ko, noong sinabi ko sayo na gusto kung I RS ka sa facebook, umayaw ka, sabi mo corny, ok lang naman pero bakit ang sakit nung nag group text ka at sinabi mong magkaibigan parin kayo ng crush mo, ano yun, nagpaparinig ka?

After that day, I share my thoughts to you that hurts your ego, alam kong nasaktan kita kaya nga nag sorry ako bago ako matulog, when I didn't received your response early in the monday morning, I decided to visit you at your school on friday, luckily, my classmate told us that we dont have a class by 7:30 so kahit kinakabahan, nag text ako sayo na pupunta ako, I waited again for your response but I failed, so I stick to my decision to go even I don't know kung ok o hindi, atleast aware ka na, pero ang sakit nung sinabi imong nakauwi ka na, but I still manage to wait, naghintay ako na baka makita ko ang kaklase mo, at sya na lang ang sasabihan ko, pero mas masakit pala talaga na makita ka, yung pag-iwas mo, bakit di mo nalang sinabing ayaw mong makipag-usap, bakit nagsinungaling ka pa?

The next night, nag text ka, I didn't reply dahil sa pride, if I only knew na yun ang huling text na matatanggap ko galing sayo, sana hindi nalang ako nagpadala sa galit, next day is monthsary na natin, I ask my friends about what happened, ang sabi nila, dapat nagreply daw ako, I know its pretty late but im holding my last chance, I greeted you at that night pero wala, oo masakit, alam ko naman na kasalanan ko, pero sana lang dumating yung araw na mapapatawad mo ako, mahal parin kita hanggang ngayon, kahit alam ko na wala na talaga, siguro titigil lang ang tibok ng puso ko para sayo sa oras na makita litany masaya sa piling niya.

~FIN

I really appreciate it if you will leave your comments and suggestions :) GodBless!