İlk hatamızı söyleyerek başlamak istiyorum.
İnsanların bizi şekillendirmesine izin veriyoruz. Kendimizi keşfetmeyi eğitmeyi sevmeyi öğrenmiyoruz. Şöyle bir örnek vereyim:Birisi bize salak dediği zaman umursamıyor ve söylemek için söylemiştir diyip geçiştiriyoruz sürekli söylemeye başladığı zaman hamurumuzu yoğurmasına izin verip kendimizi ona göre kabulleniyoruz. (Evet ben salağım.)
10 yaşımdan bu yana şişman(1.sınıf obez) bir insanım. Başım eğik yürürdüm. Dışarı çıkmaz kendimi yargılar ve kötülerdim. Hepimiz geçiyoruz bu dönemden.
Önemli olan aslında sadece kendimize saygı duymak ve kabullenmek. Kendini sevmek zorunda değilsin. Beğenmediğin bir yerin olabilir ve bunu değiştiremiyorsan kabullenmek zorundasın. ASLA kendinden daha kötü olduğunu düşündüğün insanlar olduğunu düşünme. O zaman senden daha iyileri olduğunu da düşünürsün, kendine saygın nerede?
Kendinle mücadele etmeyi bırak. O bedende o gözlerle o hayatı sen yaşıyorsun, senin gördüklerini sadece sen bilecek hissettiklerini sen hissedeceksin. Herkesin hayata bakışı ve yaşayışı farklıdır. Güzel veya çirkin olduğunu belirleyecek şey dış görünüşün değil nasıl yaşadığın. Ve unutma ki kendine saygın yoksa kimsenin sana saygı duymasını bekleme. Kendini kabullenmezsen kimsenin seni reddetmesine şaşırma. Ama kendini de asla kandırma.
