CHŁOPAK Z SĄSIEDZTWA

Niewinność

Osiedle na którym mieszkam jest nudne i ponure, kompletnie nic tu się nie dzieję. Była środa rano, jak zawsze jadłam śniadanie z moją rozpadającą się rodzinką przy okromnym okrągłym stole. Siedząc i jedząc naleśnika nagle ujrzałam przez okno jakąś kobietę oraz chłopaka.

- Mamo..wiesz kim są Ci ludzie za oknem?

-Tak, kupili dom który był na sprzedaż. Będą naszymi sąsiadami, może nareszcie znajdziesz sobie kogoś do towarzystwa!!

-Przestań!! Zapsulaś mi już cały dzień swoją gadką..UHH

-Jak Ci się coś nie pasuje to proszę bardzo..droga wolna

Poszłam na chwilę do mojego pokoju, wzięłam szybkim ruchem moją torebkę w której miałam książki i powędrowałam energicznymi krokami do szkoły.
Szłam chodnikiem słuchając losowych pisenek a tu nagle moim oczom ukazał się on. Nieznajomy chłopak z sąsiedztwa. Na pierwszy rzut oka wydawał się miły. Postanowiłam, że skoro jesteśmy sąsiadami to warto by się poznać. Nieznajomy szedł przede mną, podbiegłam do niego i z uśmiechem na twarzy powiedziałam:

-Siemka, wiem że mnie nie kojarzysz ale widziałam Cię 15minut temu przed moim domem...zdaję się że będziemy sąsiadami.

-Ymm...No hej? Tak będę tu mieszkał, mama bardzo chciała tu zamieszkać.Niby to taka spokojna dzielnica.

-Ojj tak, nic a nic tu się nie dzieję hahah

-Dzięki..pocieszające

-A gdzie tak idziesz?

-Do szkoły a ty?

-O no widzisz ja też. Do jakiej klasy będziesz chodził?

-8c a ty do której chodzisz?

- Oo to witam w klasie haha

-No miło, miło

-Chodźmy szybciej bo tak się rozgadaliśmy, że zaraz się spóźnimy.

-Racja głupio by było w pierwszy dzień się spóźnić.

  Po 5minutach doszliśmy do szkoły, zdążyliśmy!! Wszyscy w klasie zajęli swoje miejsca tylko Nieznajomy (z tych emocji zapomniałam zapytać się go jak ma na imię)