Susma!

BABA...

Ben kimim?

Bir sabah okula gidiyordum ama bu sefer babam bırakmamıştı beni. Bizim büfeyi geçince büfenin yanında oturan benden büyük abiler beni izlemeye başladı. Aldırmadım, sadace yürüdüm. Daha sonra arkamdan gelmeye başladılar. Hızını arttırmaya çalıştım. Aniden omzumda bir el hissettim. Beni durdurdu ve sonra döndürdü. Karşımda benden en az 5 yaş büyük, ince uzun,kumral bir adam vardı.

"Bu günlük gitme okula be güzelim. Gel bize geçelim."

Bu sözün ardından donakaldım. Kendimi geri çekip koşmaya başladım. Ama kaçamadım. Beni belimden yakaladı. 4 kişilerdi. Kaçmadım, ben kaçmaya çalıştıkça beni daha sıkı tutuyordu. En sonunda gücüm tükendi yere düşeyazdım ama beni belimden bir kere daha kavradı. Sonra zorla bir eve götürmeye çalıştılar. Ben korkmuştum. Ne yapacağımı bilemedim. Sonra yolda bir yaşlı amca gördüm, ona yalvarırcasına baktım ama o

"Ooo, yeni kız mı beğendim. Güzel seçim"

Elimden birşey gelmiyordu. Neden herkes bu kadar garipti.

   Beni bir odaya attılar sonra içlerinden bir tanesi yanıma gelip beni soymaya başladı. Ben ona engel olmaya çalışıyor, vuruyordum ama fayda etmedi. En sonunda tamamen çıplaktım. O kadar utanıyordumki ama onlar bana aç köpekler gibi bakıyorlardı. Tam üzerime saldıracaklarken polis sirenleri duyuldu. Hepsi panikledi, sağ sola koştular. İçeri polis girdi 4 adamı aldılar ve götürdüler. Bende o ara giyindim. Aşağıya indiğimde babam hiç birşey söylemedi. Sadace yürüdü, eve doğru yürüdü. Eve vardığımızda suratıma bir tane tokat attı.

" Ahh.. baba ne oldu. Bak çok özür dilerim. Benim hatam değildi. Onlar saldırdı"

Yüksek sesle;

" ne demek senin hatam değil. Senin yüzünden el aleme maskara olduk. En yakın zamanda evleneceksin"

Babamın bu sözü üzerine gözümden bir yaş süzüldü. Babama bağırıyor, yalvarıyorum.

"Baba ne olur yapma, lütfen. BABA.."

Belkide bu ona son kez baba diyisimdi.

(Devamı gelecek.
Hepsi kurgudur)