"Özüm ne oluyor? İyi gözükmüyorsun." dedi ve benim baktığım yere bakmaya çalıştı. Şaşkınlığım geçince zar zor konuşabildim.
"Tunahan, bu o."
***
Bu kitap iki kişi tarafından yazılmaktadır.
Bu bizim ilk hikaye yazma girişimimiz ve hatalarımız olacaktır. Görmezden gelmeniz ümidiyle💖
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
1. BÖLÜM
"Anne! Ben çıkıyorum."
Hızlı olmaya çalışarak evden çıktım. Koşar adımlarla ilerideki durağa ulaştığımda otobüs gelmişti. Birkaç dakika sonra otobüsten indim ve alışveriş merkezine doğru hızlı hılzı yürümeye başladım. Üzerimde bir çift göz hissedince kafamı sağa çevirdim. Saniyenin onda biri olan zaman diliminde bir çocukla göz göze geldim. Çocuğun bakışlarıyla ürperdim. Saate baktığımda az zamanım kaldığını gördüm ve tekrar koşmaya başladım.
"Özüm!"
Annemin sesiyle gözümü açtım. Az önce gördüğüm rüya da neydi öyle? Kafamı fazla yormadım. Aklıma bugün okulun açıldığı geldi ve anında yüzüm düştü. Kim okulu sever ki?
"Özüm! Kalktın mı kızım?"
"Kalktım anne!"
Homurdanarak yataktan çıktım. Okulun ilk günü olduğu için okula sivil gitmeye karar verdim. Tam Harry Potter'lı tişörtüme uzanmıştım ki elinde ütülenmiş okul formasıyla annem odaya girdi.
"Okulun ilk gününden azar mı işitmek istiyorsun acaba kızım!? Çabuk giy şu formayı. Kızıyorlar biliyorsun."
"Ya anne-"
Suratıma formayı attı ve beni susturdu. Oflayarak üstümü değiştirmeye başladım. Ne olurdu sanki annem bu kadar kuralcı olmasaydı?
Mutfaktan çok güzel kokular gelmeye başlamıştı. Kokuyu takip ederek aşağı indim. Annem patates kızartıyordu. Büyük bir iştahla kahvaltımı yaparken korna sesi duydum. Hızla çantamı alıp dışarı çıktım. Servise zaten geç kaldığım için ayakkabılarımın bağcıklarını bağlamadım. Koşarak servise gitmeye çalışırken Selami Amca'nın bağırışları eşliğinde yere düştüm ve bacağımı merdivene çarptım.
"Özüm!"
"Ben iyiyim!"
Toparlanarak ayağa kalktım. Bacağım hâla acıyordu. Merdiven bana gülüyormuş gibi hissedince sinirle bağırdım:
"Komik mi?"
Bir daha korna sesi duyunca servise geç kaldığım aklıma geldi. Servise ilerledim. Hiçbir şey olmamış gibi gülümseyerek konuştum.
"Selam Selami Amca." Selami Amca gülerek:
"Hadi geç otur yoksa bu sefer bir yerini kıracaksın." Gözlerimi devirdim ve sessizce:
"Kahkaha tufanı." deyip, boş bir yere oturdum.
***
Servisin durduğunu fark etmemle kulaklığımı çıkardım. Yeni bir okul yılı, yeni bir maraton, yine bir acı... Derin bir nefes alıp servisten indim. Değişen hiçbir şey yoktu.
