"SON AŞK"

EPİSODE 1

SİNCE:2004

"Hadi baba kalk artık,daha çok işimiz var!"

Çocuğun neşeli sesi evin içinde yankılanıyordu.Bugün onun için çok özel bir gündü daha annesine hediye hazırlaması gerekiyordu.Ona çok güzel bir hediye yapacaktı minicik elleriyle, hayranı olduğu annesinin onu daha çok sevmesini istiyordu.

Bahçenin en güzel çiçeklerini toplamaya başladı.Annesine çiçeklerle taç yapacaktı,topladığı papatyaları minicik parmaklarıyla sıkı sıkı tuttu ve koşarak babasının yanına gitti.

Beyaz elbisesinin cebindeki anahtarla içeriye girdi,küçük kız gülüşünü birazda olsa engellemek için elleriyle ağzını kapattı sesiz adımlarla annesini uyandırmamaya gayret göstererek odalarına girdi,o kadar sessizdi ki sessizliğin onu koruduğunu bile anlayamayacak yaştaydı.Adım sesleri duydu eskimiş ahşap parkede ve hızlıca sol tarafında bulunan dolabın içine saklandı,annesinin onu görmemesi lazımdı ve her şey den habersiz sessizce adım seslerinin uzaklaşmasını bekledi.Çizgili dolabın önünde biri durduğu an küçük kız onun annesinin ayakkabılarını olmadığını anladı kocaman botları olan bağcıkları kırmızı bir ayakkabıydı,çıkmayı düşündü bir an için ama sonra aklına yapacağı sürpriz geldi ve beklemeye karar verdi.Adım sesleri ve kocaman ayakkabılar uzaklaştığı an sessizce dolabın kapağını açıp çıktı,çiçekleri solmaya başlıyordu hemen babasını uyandırıp hediyesini hazırlaması lazımdı küçük kızın.Küçük kalbi heyecanla atarken parmak uçlarında yürüyerek yatağın önüne geldi anne babası uyuyordu neşeyle kıkırdadı ve annesini uyandırmamak için iyice babasına yaklaştı.

"Baba hadi annem uyanacak şimdi sürprizimiz bozulur sonra,hadi kalk!"

Babasının omzuna dokundu kaldırmaya çalıştı ama kalmıyordu,üstlerine örttükleri pikeyi kaldırdı belki üşürse kalkar diye düşündü küçük kız pikeyi kaldırdığı an bembeyaz örtünün kırmızı olduğunu gördü.İçini kaplayan korku ile elindeki çiçekler yere düştü korkudan çığlık atıp ağlayarak annesiyle babasını uyandırmaya çalıştı ama ikisi de kalmıyordu kan olmuş minicik elleriyle önce babasının sonra annesinin yanaklarına dokundu...buz gibiydi o an üşümelerini istediği için kendine çok kızdı hızlıca pikeyi üstlerine örttü ve yere düşen çiçekleri annesinin yanına bıraktı.Minik kızın kalbi ilk defa sızlamıştı acıyla...Bu nasıl acıydı. Annesiyle aynı gün olan doğum gününde herşeyini kaybetmişti artık yalnızdı ve sıra ondaydı....

.....