intihar

Bölüm 1

BU ŞARKININ TÜRKÇESİ HİKAYEYE UYDUĞU İÇİN AYNI ZAMANDA DA BEĞENDİĞİM BİR ŞARKI OLDUĞU İÇİN YAYIMLAMAK İSTEDİM.LÜTFEN YORUMLARINIZI ESİRGEMEYİN!

"Dalgaların kıyıya her sert darbelerle vuruşunda ona eş olarak istemsizce yüzümü buruşturuyordum.Sanki o darbeler kıyıya değil de bana vuruyormuş gibi hissediyordum.Sanki o acıyı kıyı değilde ben hissediyormuşum gibi...

Bu bankı sahiplenmiş gibiydim.Her acı çekişimde buraya gelir dalgaların asabiliğini izleyip sakinleşiyordum.Ve yine buradayım...Uzun süredir dalgaların kıyıya vuruşunu izliyorum ama eskisi gibi yanlızlık hissimi bedenimden söküp atmıyordu.Acılarımı dindirmiyordu...hafifletmiyordu bile!Bir hışımla kalktım banktan.Yavaş hareketlerle kumların ayakkabımdan içeri girmesini umursamayarak denize doğru attım adımlarımı.

  Nefes alışverişim hızlanmış ,kalbim ritim tutmayı unutmuşcasına atıyordu.Korkuyordum çok korkuyordum ama gücüm de kalmamıştı.Ayakkabılarımı çıkardım.Kumlar parmaklarımın arasına giriyordu şimdide.Durdum...elimi kalbimin üzerine koydum.Bulunduğum yerden uzun uzun ufku seyrettim.Birazdan sahildeki bir kum tanesi gibi kaybolacaktım bu mürekkep deryası içinde.Bu deniz...öyle bir denizdiki bu deniz ,gönlüme yerleşmiş mavi bir sevda ,sırdaş,arkadaştı benim için.

Derin bir nefes aldım ve adım atmaya devam ettim.Kıyıya vuran sular ayaklarımın altında dans ediyordu şimdi.Adımlarım yavaşlamıştı,su belime kadar geliyordu.Soğukluğu titretiyor ama hoş bir etki yaratıyordu.Bir an vazgeçmek istedim.Sonra kim için kalacağım geldi aklıma.Gerçekten kim için vazgeçecektim?hah!Boşversene!

Boğazıma kadar gelen su ile sesli bir şekilde yutkundum.Nefesimi tuttum ve birkaç adım daha atıp serbest bıraktım vücudumu.Ciğerim patlamak üzereydi.Nefesimi bırakacaktım şimdi ama geri dönüşünün olmayacağının bilincinde geri bırakacaktım.Gözümden akan yaş yanağımdan akamadan denizin mavi sularına karıştı.Bedenimle kirletecektim bu mavi sevdayı.Daha fazla dayanamadım ve nefesimi bıraktım.Canım yanıyordu ama değecekti,kendi mutluluğum için...gözlerimi kapattım ve kendimce rüya olan karanlığa bıraktım kendimi...

"Asena!"Arkamı döndüm.Fit vücudu olan biri vardı.Tahminimce benim yaşlarımdaydı.

"Kimsin?"Beni takmadı.Yüzü gözükmüyordu

"Hey!Sana diyorum!"Bu sefer bana doğru döndü ama başı eğikti.Yüzünü görmeme izin vermiyordu.

"Başını kaldır seni ahmak!Yüzünü görmeme izin ver!"

"Sen...."Başını kaldırmamakta inatçıydı.Başı eğik konuşmuştu.Ona doğru bir adım attım ama o da bir adım geriledi.

"Ne olmuş bana?"

"Sen beni unuttun Asena!"İsmimi nereden biliyor ayrıca ne demek istedi?

"Seni anlamıyorum!"

"Sen beni düşünmeden intihar ettin Asena !Beni yanlızlığa teslim ettin!"

"Seni tanımıyorum bile!Bunları sana yapmış olamam!Benim arkada bırakabileceğim kimsem yokki!"

"Ben vardım,Asena!Beni sevdiğini söylemiştin!Sana inandım ama şimdi geçmiş karşıma kimsem yokki diyorsun!"

"Ben kimseye sevdiğimi söylemedim.Benim kimsem yok!Anla  bunu!"Ne oluyor?Hiçbir şey anlamıyorum!

"Hayır sen bana beni sevdiğini söyledin!!Sen...sen beni unuttun mu?"

"Yüzünü göster bana !"

"Seni seviyorum!Seni unutmayacağım doyamadığım!Seni unutmayacağım gül kokulum!Ayrıca yastığa sarılıp hıçkıra hıçkıra sen diye ağladığım gecelerin günahı cennet kokulu boynuna olsun...Üzgünüm ama ben senin hüznünle yaşayan ölü olacaksam sende vicdan azabıyla uyumalısın!"

"Bunu bana yapma!Kimsin sen!Adını söyle!"

Yanıma yaklaştı bana sıkıca sarıldı.Kokusu tanıdık  geliyordu ama bir türlü çıkartamıyordum.Yavaşça kendini çekti.Hafif dokunuşlarla kolumu okşuyordu.

"Beni sevdiğini söylemiştin!Benim için yaşa!Lütfen!

"Bana bir şey söyle artık nolur!Kim olduğunu söyle!"

Hala başı eğikti.Arkasına döndü ve benden uzaklaşmaya başladı.O an ensesindeki  'F' harfini gördüm.Benim vücudumda da aynı yerde 'F' harfi vardı.Tuhaf ama o dövmeye neden aptırdım nasıl yaptırdım hiçbir fikrim yoktu.Aileme sorduğumda ise kendi baş harfimi yaptırdığımı söylediler başkada bir şey söylemediler.Bir işler dönüyordu ama ne?!