-Kayra tatlım kapıyı açar mısın lütfen bak çok üzgün olduğunu biliyoruz
Kimsesiz kalmıştım kimsesiz ailem yok kimsem yok kimsem
-Niye kimsem yokkkkkk.......!!!!!!!!!!!!!!! niye ha niye niye niye .....
Nefret ediyorum bu hayattan nefret ediyorum beni karanlığa mahkum edenlerden nefret ediyorum herkesten herşeyden nefret ediyorum
-Kayra kapıyı açmazsan kırmak zorunda kalıcaz lütfen açarmısın şu kapıyı Kayra.... Kırın şu kapıyı gene kriz geçiriyor
Kimsem yok hiç kimsem hiçsizliğin ortasında yapa yanlızım halsiz hissediyorum hemde çok halsiz kafamı kaldıracak gücüm yok beni anlıyacak kimsem yok.........
1Ay Önce
-Ahhh telefonumu unuttum bekleyin gidip alıyım
-Çabuk ol Kayra geç kalıcaz
-Tamam anne 2dakika bekleyin hemen geliyorum
Annem her yere zamanında gitmeyi sever hep dakiktir tabi ben ona çekmemişim hiç bir yere zamanında gidemem onun tam tersiyim olsun genede birbirimize benzeyen bir sürü özelliğimiz var
-Aldım geliyorum bekleyin
-Çabuk ol Kayra geç kalıyoruz
-Geldim çatlamayın
Offffff annemin geç kalma takıntısından nefret ediyorum illa gidiceği yere tam zamanında gitmeli yoksa çok öfkelenebiliyor
-Kapıyı kitleyip geliyorum bekleyin
-Kızım biraz daha oyalanırsan annen kafayı yiyicek hadi çabuk ol
-Offff tamam geliyorum çatlamayın
Babam işte her seferinde annemi bahane ederek konuşur hiç bir zaman bize kendi ağzından kızdığını hatırlamıyorum bu özeliği nekadar sinirlerimi bozsada umursamıyorum
-Geliyorum işte çatlamayın
-Sonunda çalıştır şu arabayı artık baba geliyo işte
-Tamam
Arabayla aramızda neredeyse 5 metre vardı. Onları daha fazla kızdırmamak için koşmaya başlamıştım ki patlamanın etkisiyle kulaklarımı kapatıp dizlerimin üstüne düştüm. Gördüğüm manzara dünyamın başına yıkılmasına yetmişti. Tüm hayatım o arabada can çekişiyordu. Yanıyorlardı. Hepsi. Ve ben ağlamaktan başka bir şey yapamıyordum.
Şu an...
-Kayra kendine gel tatlım.........Kayra...
-Hıı
Kendimi iyi hissetmiyordum başım çok zonkluyordu gene kriz geçirmiştim sanırım kendime iyice geldiğimde hastanede olduğumuzu anladım teyzem başımda durmuş bana bakıyordu
-Eve gidelim
Burda durmak bana eski günleri hatırlatıyor daha kötü olmama sebep oluyor oyüzden burayı hiç seviyorum
-Ama tatlım daha yeni kendine geldin biraz dinlen ondan sonra gideriz
-Hayır gitmek istiyorum hem bana tatlım diyip diyip durma o kelimeden nefret ediyorum
Babam bana hep tatlım derdi Teyzeminde bana durmadan tatlım demesi babamın sesini duymama sebep oluyordu o yüzden bu kelimeden nefret ediyorum
-Sana gidelim burda dedim duymuyormusun
-Ama Kayra.......
-Gidelim burdan dedim
-Tamam sinirlenme çıkış işlemlerini halledeyim gideriz ama sen şimdi yat olurmu
Kafamı tekrar yastığa koyup teyzemin gelmesini beklemeye başladım en nefret ettiğim şey beni böyle oyalamasıydı nefret ediyordum bundan gelmicek bende kendim giderim. Üstümdeki çarşafı kenara koydum ayakkabılarımı ayağıma geçirip kapıyı açtığımda karşımda amcamları ve dayımları görünce şaşırmamıştım ben o kazadan beri böyleydim o yüzden bu duruma alışmıştım her seferinde kapının önünde bekliyorlardı onlara aldırmadan kapşonlumu kafama geçirip çıkışa doğru yürümeye başladım amcam gil beni fark edince peşimden gelmeye başladı ama onları atlatıp gecenin karanlığında kayboldum seviyordum karalığı çünkü ben karanlığı hayat bilenlerdendim
