OKULDAKİ CİNAYET

Her Şeyin Başladığı Yer

Selin 17 yaşında genç bir kızdı.Anneannesiyle yaşıyordu.Babası o 10 yaşındayken ölmüştü. Annesi de 11 yaşındayken Selin'i anneannesinin yanına bırakıp gitmiştir. Anneannesi onu büyütmüş, hem annelik hem babalık yapmıştı.Her ihtiyacını gidermiş, onu çok güzel yetiştirmişti. Selin, anne ve babasının yokluğunu ne kadar çok hissetse de hep içine atmıştı.Selin, babasının ölümü ve ardından annesinin onu terk ettiğinden dolayı iyice içine kapanmıştı.Bu yüzden pek arkadaşı yoktu.

O gün yeni okuluna transfer olucaktı .Eski okulunda mevzu çıkartmıştı, daha doğrusu haksızlığa maruz kalmıştı, bu yüzden eski okulunun müdürü onun o okulda kalmasını istemiyordu.Anneannesi müdüre çok yalvarmıştı ama müdür ikna olmuyordu.

Selin'in yeşil iri gözleri vardı.Saçları kahverengi uzundu.Ayrıca tatlı kahkülleri vardı.Yüzünde çok güzeldi.Kim baksa gözleri kamaşırdı ama o hep güzelliğini örterdi.Yeni okul kıyafetlerini giydi.Anneannesi sofrayı hazırlamıştı.Aşağı indi.

'Günaydın güzel kızım!'

'Günaydın anneanne!'

'Yeni okuluna başlıyıcaksın, heyecanlı mısın?'

'Pek sayılmaz!Oranında sıkıcı olucağına eminim.'

'Okul üniformanda çok yakışmış.Orda mevzulara karışma olur mu kızım?'

'Mübalağ olma anneanne! Merak etme karışmam.'

Eline bir dilim börek aldı ve kapıya yöneldi.

'Kızım kahvaltını yapsana ,daha erken.'

'Aç değilim, görüşürüz.'

dedi ve kapüşonunu örtüp dışarı çıktı.Böreği bitmişti ve otobüs durağına varmıştı.İlk gün olduğu için otobüsü tercih etmişti.Otobüs beklerken sıkılıp çantasından çıkardığı kulaklığı taktı.En sevdiği şarkıyı açtı ve hayal kurmaya çalıştı, babasının ve annesinin suratını aklına getirmeye çalışıyordu, sonra otobüsün geldiğini fark etti.Ardından otobüse bindi ve boş bir yere oturdu.Otobüs ilerlemeye başlamıştı ki biri otobüsün ardından 'Bayım otobüsü durdurun! Benide bekleyin!' diye bağırarak koşuyordu.Otobüs durmuştu.Çocuk kendini otobüsün kapısından içeri attı.Kumral, ela gözlüydü, saçlarını gözünün önüne dökülüyordu.Yakışıklı ve uzundu.Ücreti ödedi ve Selin'in önündeki yere oturdu.Selin bir an duraksamıştı. 'Bu ...yoksa Yağız, hayır Selin ne saçmalıyorsun? Sadece benzettin.'

Okulun karşısındaki durakta indi.Selin dalgındı.Yolun karşısından geçerken hızla gelen bisikleti fark etmemişti.Ardındaki kişi 'Hey dikkat et!..' diye bağırdı ve Selin'i geriye doğru çekti.Selin'in kapüşonu açılmıştı.'S-selin... yoksa bu sen misin?' Selin'in gözleri dolmuştu.Bu yağız'dı. 'Yağız!..' Küçüklükten beri arkadaşlardı, babası ölene kadar ayrılmamışlardı. 'Yağız.... sensin de mi? Bu sensin.....' dedi ve gözlerinden yaşlar aktı. Yağız 'Nereye gittiniz?' Sizi deliler gibi aradık.'Selin gözyaşlarını sildi ve 'Sana her şeyi anlatıcam. Ama şimdi olmaz.Okula ilk günden geç kalmak istemiyorum.' dedi gülümseyerek.Karşıya geçtiler.Selin okulun kapısından içeri girdi, bahçede duraksadı ve okula bakıp merdivenlerden çıktı.Her şeyin başladığı yer burası olucaktı ama kimsenin olucaklardan haberi yoktu.