Vaveyla

1

Başlayalım bakalım,,

—-

Sıradan bir hayatım var,ailemden yana bir problemim yok. Belki de hislerim ergencedir,etrafımda birçok insan olmasına rağmen yalnız hissetmemin sebebini bilmiyorum. 2 yıl önce sanal hesabı açmıştım,belki meraktan,belki hayatıma renk katmak için,bilemiyorum. Çok güzel arkadaşlıklarım oldu,ancak okul nedeniyle 1 sene ara vermiştim. Sonra yeniden geldim o ortama,her gün yüzünü gördüğüm arkadaşlarıma rağmen,klavyenin öbür ucundaki o insanlara daha çok bağlandım,onlara daha çok değer verdim,çünkü mesafelere rağmen sevgiyi öğretmişlerdi.

Güzel bir kız değilim. Sıradan bir kız da değilim. Kimse düşüncelerimi bilemez. Güzel olmadığım için sevilmedim,bu yüzden kaybettim. Ben insanların güzel olmasıyla ilgilenmiyorum,benim için önemli olan,insanların kalbi. Sevme şekli.

15 yaşındayım,şu zamana kadar sevgilim olmadı,bu meseleleri hiç bilmiyorum bu yüzden,aşka da inancım yok. Ta ki onu tanıyana kadar.

29 Haziran,17.45

Bu tarih. Her şey bu tarihte başladı,satırlara dökemeyeceğim kadar fazla şey yaşadık,ve sanırım ben onun saf gizemine aşık oldum. Kötü biri değildi,sadece yaşadıkları onu bu hale getirmişti,her zaman yanında olmaya çalıştım,aptalca sebeplerden kavga edip birbirimizi çok kez kırdık,dün gece sevgimin karşılığını ondan da alana kadar...

Ya da hiç sevmemişti bilmiyorum,değişik birisiydi o. Zevkleri,hayalleri,hayatı,tarzıyla çok değişik birisiydi.

Dün gece; 00.45

H:Seviyormuş gibi davranmanıza gerek yok.

M:Kimse sikimde değil,

M:Ben seviyormuş gibi davranmıyorum.

M:Seviyorum.

M:Anla sende artık.

Dün gece;03.24

H:Peki önümüzdeki engel ne? İkimizde seviyoruz,neden olamıyoruz?

M:Sevmiyorum,vazgeçtim.

H:Ne diyorsun? Dalga mı geçiyorsun?

M:Seviyordum,sonra sevgim bitti qğqğqğsşwşep

H:Seviyormuş gibi davranmasaydınız keşke.

-Görüldü-

—-

Bu da dursun burada. Yakın olduklarım benim için bu hikayenin yerinin ayrı olduğunu bilir ")