Changes
I was young when I realize something has been Change especially to me.
Ako yung taong,
Madaldal
Masungit (minsan)
Tampuhin
A go with the flow girl.
Nakikita ko araw araw ang saya sa pamilya ko, sa buhay ko .
I was 15 years old when I realize that I cry for something I don't understand.
Nasaksihan ko yung mga araw na magulo sila.
Nasaksihan ko yung mga araw na nagkakasakitan na sila.
At nasaksihan ko yung mga araw na unti unti nang nagbabago ang lahat.
At yung mga panahon na unti unti ko na ding naiintindinhan ang lahat.
Every time na nahihirapan na ako di ko na kinakaya yung bigat ng loob ko namamalayan ko nalang umiiyak na ako.
Umiiyak ng tahimik.
Umiiyak ng walang nakakaalam.
Ganun kasakit .
Ganun kahirap.
I always ask myself .
Why?
Bakit ?
Bakit ganito yung nangyayari?
Bakit sila pa ?
Bakit ako pa ?
Bakit??????
That's why it's hard for me to trust people . even them , even myself. I don't know.
Nakakabaliw.
Minsan sa sobrang hirap at sobrang sakit na .
Minsan naisip ko, matatapos ba ang lahat ng to pag nawala ako ?
Iiyak ba sila ?
Maybe yes! That would be the happiest moment they have.
but when I try,
Naisip ko ang mga magulang ko.
Anong mangyayari sakanila kung ganito ang mga kapatid ko?
So maybe God gave me a sign na tatagan ko ang loob ko. na kailangan nila ako .
Kaya di ko ginawa.
sabi nga nila . As long as na ikaw ang nakakaintindi , intindihin mo .,Wag mong sukuan ang isang bagay na alam mong balang araw magiging worth it ang lahat. Wag kang papakain sa problema na alam mong pwede mong ikasira . Dapat labanan mo. Lagpasan mo.
Mahirap oo, pero wag mong tatakasan kasi kapag tinakasan mo mas mahihirapan ka at hindi yun matatapos ng ganun lang kundi babalik ka pa rin dun para harapin yun . Kaya maging ready ka sa lahat.
Don't trust too much to others. Trust yourself.
Kumbaga sa 100%, 30% lang sa iba at 70% para sa sarili mo.
Mas magtiwala ka sa sarili mo kesa sa iba kasi di lahat ng tao mag i stay para tulungan at damayan ka. Kaya mas mabuting Magtiwala ka sa sarili mo .
It's hard to believe na unti unti na talagang nagbabago ang lahat.
Unti unti nang nawawala yung mga bagay na mahahalaga.
Unti unti nang nawawala yung mga nakasanayan mo na.
At unti unti na ring nawawala ang tiwala mo sakanila.
Dahil unti unti ko na rin nararamdaman na parang iba ako sakanila .
Pero iniisip ko nalang para sakin din yun. Pero habang tumatagal mas sumasakit, mas humihirap, nakakapagod, nakakasawa, pero wala akong magawa . I try everything baka sakaling bumalik yung dati o di man kahit maging gaya lang ng dati.
It's really really hard to pretend., Pretend that everything is okay, pretend that your happy kahit na sa loob loob mo gustong gusto mo nang umiyak . Ang sakit sakit.
I always ask Him, Na sana kahit ganun o ganito yung nangyayari, Sana Gabayan niya sila . kahit di na ako basta sila laging safe. I always ask Him to guide me , to give me strength, para wag sukuan ang lahat na to . And Thanks to Him cause He always there for me. Thank you Lord for everything.
Fight for everything important to you. wag kang susuko .
Walang susuko, Walang sukuan.
~j.
