-DEVRE-

Emindim Zaten Geleceğinden

Her geçen gün daha da uzak duruyor insanlar benden. Bunu iliklerime kadar hissediyorum. Ama babama bunu anlatmak çok zor. Beni anlamıyor. Her zaman ki gibi senenin başından okuluma -Hazar Koleji- geldi. Bir destur baba, sene yeni başlıyor değil mi ?

'Baba bak yok Hazar Hanım, hadi git sen lütfen.'

'Kızım Yağmur  bir dur illa gelir, hadi sen git arkadaşlarının yanına. Ozan nerede ?'

Yakında ne Ozan, ne arkadaşlarım hiç biri kalmayacaktı. Babam beni okula karşı mahfediyordu her defasında. Sürekli okula bağış bağış, hocalar desen hep bana ilgiliydi. Okulun her kolunda vardım. Buda insanları rahatsız ediyordu. Çünkü her yerde başroldum. Babam bunu bir türlü anlamıyordu. Ama artık anlatmıyorum. Yoruldum çaba sarf etmekten.

'Tamam baba, görüşürüz madem.'

Sınıfa doğru yürüdüm. Birden İlknur geldi.

'Baban gelmiş yine, bu senede her yerde seni görücez desene.'

İlknur git başımdan diyesim vardı. Ama yapamıyordum. Geçen sene kavga ettiğimzde Ozana ağlıyordu çünkü. Ozanla kavga sebeplerimiz ya Babamdır, ya İlknurdur.
'Seni görsek keşke birazda.' dedim. Çok saçma oldu. Ama diyecek bir şey bulamıyordum. Daha doğrusu konuşmak bile istemiyordum şu kızla.

'Malesef canım, babam okulun önünden bile geçmiyor.' dedi. gitti.

Al işte. Her zaman ki ilknur. İşi gücü benimle uğraşmak. Sanki ben getirtiyorum babamı buraya bağış yapsın, torpil istesin diye.
Sınıfa girdim. Ozan geldi yanıma hemen.
'Noldu ? Neyin var senin ?

'hiç, yok birşeyim.'

'Emin misin ? Gel otur.'

Yanına oturdum.

'Ya babam, babam yine okula geldi. Çok rahatsız oluyorum artık, sürekli bağış bağış. Sende anlıyorsundur o bağışları neden yaptığını.'

'Yani Yağmur ben bile rahatsız oluyorum.'

'Sen neden rahatsız oluyorsun pardon.'

'Herkesin gözünde kötü durumdayım. Baban sürekli arkadaşlarımın yanındayken gelip devamlı konuşuyor.'

'ne diyorki ?'

'ne diyecek işte, ilişkimiz hakkında devamlı bir şeyler söylüyor. Rezil oluyorum arkadaşlarımın yanında.'

'En çokta ilknura tabi.'

'ilknuru niye karıştırıyosun şimdi.'

'ilknuru ilk sen karıştırdın Ozan,

'konuşmayalım istersen.'

'Bencede konuşmayalım. Sen bayılıyorsun çünkü her konuda ilknuru bahane etmeye.'

Tam bir şey söyleyecekken İlknur geldi. Gelmese olmaz tabi.

'Ozan, Egeyle kantine gidiyoruz gel hadi.'

Ozan ayağa kalkınca ben de ayaklandım. Ama hiç biri benim ayağa kalktığımı fark etmemişti.

Ozan 'İstersen sana kantind- (arkasını dönüp bana bakarak ve ses tonunu düşürerek) birşeyler alırım.' dedi.

Salak ben, beni çağırmadılar ki, sen nereye. İlknurun güldüğünü görebiliyordum.
'Hayır ben lavaboya gideceğim. Alma bir şey.'
Hemen çıkıp lavaboya girdim. Boş boş duruyordum lavaboda. Ben kimim beni neden çağırsınlar ya of. Herkes bana gıcık oluyordu sonuçta.
10.sınıflardan bir kız geldi yanıma.
'Selam yağmur.'

'Selam.' dedim gülümseyerek.

'Ya ben tiyatro koluna girmek istiyorum, ama beni almıyolar. Sana sormam lazımmış, girebilir miyim acaba, hem sana yardımda ederim. Kıyafetleri falan düzenlerim kuliste ? ne dersin, ne istersen yaparım.'