ABİS:THE OTHER WORLD

Her Şeyin Başladığı Gün

Sabah erkenden kalktım kahvaltıyı hazırlamak için mutfağa indim.

Her sabah olduğu gibi peynirli bir omlet yaptım, sofrayı hazırladım ve bağırdım:

-İreeem hadi kalk sofra hazır!

Bir iki kez bağırmamdan sonra kalktı ve sofraya geldi, dağınık saçları ve eşofmanıyla sofraya oturdu bir yandan yemeğini yerken bir yandan telefonuyla hiç bir zaman anlamadığım sosyal medyada dolaştı.

Yaklaşık yarım saat sonra evden okul için çıktık ve ayrıldık o meslek lisesine giderken ben fen lisesine gidiyordum.

Okula vardığımda okulda herkes oturup konuşuyordu boş boş konuşuyorlar ve bununla gülüp eğleniyorlardı. Dersler başladıktan sonra sıkıcı bir sabah zar zor geçti.

Öğle arası geldiğinde bir tost aldım ve masama geçip hem yerken hemde kitabımı okumaya başladım kitap japon çeteleri hakkındaydı kitap almak için param yoktu bende sadece kütüphanede bulduğum kitapları okuyordum. Dersler yeniden başladı ve 17.30 a kadar böyle devam etti.

Okul çıkışı çalışmak için bir bara gittim. Normalde yaşım tutmuyor evet ama oradakiler bana bir iyilik yaptı düşük ücretlide olsada bahşişlerle açığı kapatıyordum bu gece işimiz uzun sürdü ve gece 2 de bardan çıktım.

Eve doğru giderken 2-3 erkeğin bağırma sesleri geldi, çocukluğumdan beri iyi dövüşen biriydim fakat bu benim problemim değildi. Bir kadının bağırışı olsa belki fakat 2-3 erkeğin kavgasına girmek için uğraşmam.

Kendi kendime konuşurken bir el silah sesi geldi ve ses tamamen kesildi. Tamamen ölüm sessizliği vardı, bir anda oraya doğru koşmaya başladım neden bilmiyorum vücudum benden isteksiz hareket ediyordu.

Oraya gittiğimde gördüklerim karşında şok geçirdim 3 kişi yerde yatıyordu fakat bu norm,al bir mermi izi olamazdı hepsinin kalbinin üzerinden yumruk genişliğinde bir delik ve hepsinin elinde bir kılıç vardı

-Vaay demek bir görgü tanığı var kusura bakma evlat biraz gençsin daha yaşayıcak günlerin var fakat bir görgü tanığı sadece işimi zorlaştırır özellikle Abis den olmayan biri

Abisde ne bir örgüt, devlet, din ya da her ne haltsa sanırım burada sonum geldi...