Tanıtım.

155 52 171
                                        

Kapı çalınıyor bak.. Neden kıpırdamıyorsunki, bak belki gelen önemli kişidir.
Hadi kalk artık! Böyle tepkisiz, öyle gözlerini açmış neye bakıyorsun sen? Zaten evde yalnızsın..

Şaşkına dönmüşdüm. Ses nereden geliyor? Ben evde yalnızım ama bir kapı sesi bile yoktu boş odada, doğru ya ben hiç evde bile  değilim. Zaten boş duvarlara bakmakdan kafayı yedim, yok sonunda delirmedimse artık deliriyorum..

Kapıya doğru gidip kapıyı çalmaya başladım. "Odada biri benimle konuşuyor yardım edin, lütfen, çıkarın beni buradan, lütfen, buraya ait değilim ben."

Bıkmıştım aynı şeyleri yaşamakdan, aynı ses, aynı çığlıkları duymakdan. Nereye kadar bu böyle devam edecekti?

Biri kapıya yaklaşıp, "Neden bağrıyorsun? Görmüyormusun hiç kimse yok odada, zaten delisin birde bağrıyor! Çatdık resmen! Delililerle uğraşmakta delirtiyor insanı!"

Kendi kendine konuşarak uzaklaştı. Yine aynı şeyleri söyleyip gitdi, arkamı dönüp odaya göz gezdirdim, yatak, beyaz duvarlar ve bir şeye benzemeyen oda vardı, ama odayı farklı yapan Ruh çiçeğimdi....


**********************************

İşte Defne'nin hikâyeside tam böyle..

Ve öyrenmek istiyorsanız benimle kalın..

Hikâyemi seveceğinize eminim..

***********************************

Bir kadının başına gelecek en korkunç şeylere şahit olacaksınız, belki güleceğiniz, belki  ağlayacağınız, kederleneceğiniz, belki de okumayacağınız hikâye olacak..

Ama ben yazdıkça yaşıyormuş gibi anlatıyorum, çünkü ben hikâyeni kafamda kurgularım, sonrası kendiliğinden oluşur...


Bu arada hikâyede sürpriz bölümlerde olacak..

Sevgiler...💜

Ruh çiçeğiStories to obsess over. Discover now