Simula
*5 months ago*
Habang naglalakad ako sa hallway may kakaibang nararamdaman. Yung feeling na may nakatingin sayo pero alam mong ikaw lang naman ang tao sa hallway? Yung tipong naninindig ang balahibo ko sa batok kaya naman medyo binilisan ko ang paglalakad papuntang classroom.
Pagdating ko sa classroom ay agad akong kinalabit ni Saphire.
"Anyare sayo?" Tanong niya dahil nahalata niya siguro ang mukha kong hingal na hingal.
"Wala. Meron kasi akong naramdaman kanina na nakakapangilabot. Haha." Patawang sagot ko sa kanya dahil alam kong alam naman niya yung nangyayari tuwing ako lang mag isa lumalakad sa hallway. Sadyang makakalimutin lang kaya laging nagtatanong.
"Aysus. Hayaan mo na hindi ka rin naman gagalawin. Ghost can't touch you." Pagpapabalewala niya.
Nang tapos na kami mag-usap ay saktong dumating ang teacher namin.
Matapos ang mahaba-habang araw ay nagsipag-uwian na kami. Kami naman ng matalik kong kaibigan na si Saphire ay dumaan muna sa isang Bookshop.
"Ruby, may bagong latest horror series na nilabas si Sou Misaki." Sabay turo ni saphire sa isang stall kaya agad na akong pumunta doon.
"Waaah another babies >///<" sabay kuha ng 4 na libro at dumiretso na sa cashier para bayaran.
"Saphire una na ako sayo! Gusto ko na itong basahin eh hahaha" pagpapaalam ko kay saphire at habang papalabas na ako sa bookshop ay dinig na dinig ko ang lutong ng mura niya.
"RUBYYYY!!!!! BWISIIT KAAAAA! LAGOT KA SAKIN BUKAS!!!!" sigaw ng bruha at di man lang nahiya.
Pag uwi ko sa bahay ay nag mano ako sa mga magulang ko at dumiretso na sa kwarto ko.
Sa kwarto kong ito ay walang nakaka-atim na pumasok maliban si sapphire. Sino ba namang normal na babae ang may horror themed room? Kaso iba ako mahilig ako sa horror stuff pero magugulatin ako at takot sa multo. Abnormal diba? Pero sabi nga nila face your fears. Hehe.
But the next following months, a specific day. Someone always put horror stuff in ny locker and not a simple horror stuff! Nilalagyan pa ng fake blood and kapag binuksan ko ang locker ko biglang mag-ooze ang blood at napapagalitan pa ako ng janitor kasi bakit lagi akong nagkakalat.
*present*
And until know di ko pa rin matukoy ang palaging gumagawa sa locker ko nun? Minsan sa desk ko pa. Meron atang may galit sakin pero sinong gagawa? Sa pagkaalala ko ay wala naman akong nakaalitan.
Kaya ngayon ay nandito ako sa library para basahin ang libro ko na di matapos-tapos dahil sa tambak na gawain.
Sa sobrang aliw ko sa pagbabasa ay di ko namalayan na 5 pm na pala, buti nalang at sinita ako ng librarian na umuwi na dahil isasara na niya ang library.
Habang inaayos ko ang libro sa loob ng bag ko ay bigla akong napatingin sa kalendaryo at natakot bigla dahil ito na naman ang araw na ito. August 27, 2019.Every 27 of the month palagi siyang nagpaparamdam. Ewan ko bakit 27 ang napili.
Almost half running na ako palabas ng biglang may arrow na muntik na akong matamaan sa mukha. Buti na lang at sa pinto ng library ito tumama , tinignan ko iyon at may naka attach na maliit na papel. Agad ko naman binasa ang nakasulat doon.
"Meet me at the rooftop, Ruby."
Mabilisan ko itong tinago sa bulsa at tumakbo paakyat.Habang papalapit na ako sa pintuan ng rooftop, halos mabaliw na ako sa kakaisip na baka biglang may bumaril sakin or sasaksakin ako sa tagiliran.
Nang nasa harap na ako ng pinto ay nagpray muna at nagsorry sa kung anumang kasalanan ko at pagkatapos noon ay pinihit ko ang doorknob at pumasok ng nakapikit.
Nakatayo lang ako at naghihintay ng pag atake ng taong muntik na akong tamaan ng arrow ngunit wala pa ring umaatake kaya naman ay unti unti kong minulat ang mata ko. At bumungad sa akin ang white cloth with blood letterings that says:
"CAN I COURT YOU?"
At habang titig na titig ako ay biglang hinarang sa akin ang 1 dozen ng red roses sa akin. Kaya nawala ang focus ko sa tarpaulin at nailipat sa lalaking nakasweater at blue ragged jeans.
Si Caleb Santiago. Ang ace ng archery club at Student council president. My first love.
"President Caleb?" Pagkokompirma ko na alam kong halata naman ang sagot.
"You don't need to be so formal, Ruby." Sabi niya with smile on his face which is first time kong nakita dahil palaging stern-looking ang aura niya.
"Ikaw ba yung nagpaprank sa akin?naglalagay ng fake blood sa locker ko? At yung ngayon, yung muntik mabutas mukha ko dahil sa arrow?" Halos naging rapper na ako sa bilis ng pagsasalita ko.
"Take it slow, Ruby. Okay fine i'll explain it." Pagkakalma niya sa akin at iginuide ako sa upuan malapit sa tarpaulin sabay abot ng tubig.
"So first, Ruby. Im sorry if i startled you a while ago kasi kasali yun sa plano ko-" panimula niya....
"Pero bakit mo ginagawa mo itong lahat?" Pagsingit ko sa kanya kaya naman idinikit niya sa akin ang index finger niya indicating for me to shut up.
"Ako muna,please?" Pagmamakaawa niya kaya tumango ako
"Alam kong alam mo naman para saan lahat diba? Nabasa mo rin ang tarpaulin diba? I want to court you, ruby....matagal ko na itong pinagplanuhan. I even worked at a bookshop to earn my own money to buy things for you...yung dumaan ka sa hallway? Yung akala mo may multong nakatingin sayo? It was me. I was silently observing you even if the little details about you, i want to know about it. Kaya nga nagwork ako sa bookshop dahil maliban sa malaki ang sweldo ay mahilig din ako sa libro and maybe the destiny brought us together... i can still remember the book you bought in the bokshop where i work, ako yung cashier and the funny thing is that sa sobrang excited mo yung ID mo naibigay sa akin at sinabi mo pang "keep the change" but in the end ako yung nagbayad...and kaya every time na may bagong release yung favourite author mo na si Sou Misaki ay kinukuha ko agad at kung minsan pa ay bumibisita ka sa bookshop para hanapin yun pero laging out of stock. Kaya sa limang buwan kong pagtatago at paglalagay ng horror stuff sa locker mo, i wont be hiding anymore and i will court you even if reject me. I love you Ruby." Pagtatapos niya sa explanation niya pero may tanong sa utak ko na hindi nasasagot kaya agaran ko itong tinanong.
"Pero bakit every 27th day of the month ka naglalagay ng mga horror stuff??" Tanong ko
"Remember yung sinabi ko na imbes pera ang binayad mo ay ang ID mo naibigay sa akin? Doon ko nalaman na birthday mo March 27, 199x" sagot niya na nagpatanga sa akin it felt surreal na nag effort ang si Caleb for this?
"I guess we really are meant to be? Maybe its kind of sudden confession but I've liked you for years now." Pag amin ko
"Liked??? So meaning past na? Di mo na ako gusto?" Gulat niyang sabi na para bang rejected na siya agad
"Oo di na kita gusto.....kasi mahal na kita" habang sinasabi ko ang words na iyon ay unti unting nawawala boses ko sa hiya pero nagulat ako ng bigla niya akong yakapin.
"Im happy! Too happy that i could jump from this building! Wooooo!!!! MAHAL AKO NI RUBYYYY!!!!" sigaw niya
"So tayo na? Walang ligaw ligaw stage?" Pahabol niyang tanong kaya naman ay tumango ako bilang sagot ngunit bigla niya akong pinektusan sa ulo.
"Aray! Bat ka namemektus?" Angal ko sa kanya.
"Sign of love ko for you. Pero kahit tayo na ay liligawan pa rin kita araw araw." Sabi niya at sabay halik sa aking noo.
"I love you, Ruby"
"I love you too, Caleb"
Makalipas ang ilang linggo ay kumalat na sa buong campus ang bal
