Sevgili Günlük,
Bu dayanılmaz. İmkansız olmak dayanılmaz. Onu bir dosttan fazlası olarak görmemeliyim. Ama ben böyle hissetmiyorum. Bu gün geçtikçe daha da dayanılmaz oluyor. Bunu düşünmemeliyim diyorum, ama en sonunda yine kendimi düşünürken buluyorum. Onca zamandır daha az da olsa hissediyordum, ama böyle değildi. Bundan önce bununla nasıl yaşıyordum..?
İki gün öncesine dönmek isterdim günlük, biliyor musun, bunların yaşanmadığı güne dönmek ve o günde kalmak isterdim. Ve o akşam söylememeliydim. Böylece onunla mutlu olurdu ve, ve hayat devam ederdi, kaldığı yerden. Gerçekten lanet olası koca bir aptalım, kendimden nefret ediyorum.
- D. J. R. B.
