ที่นี่ คือเบิร์ค
จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียว ต้องบอกว่าเบิร์คใหม่ หรือเบิร์คแห่งใหม่ หรืออาจเป็นเบิร์คแผ่นดินใหม่ หรือ...อาจจะอะไรก็แล้วแต่ อันที่จริงข้ายังไม่ได้ตั้งชื่อให้ถิ่นฐานใหม่ที่เราย้ายมาอยู่กันหรอก
หนึ่งอาทิตย์ก่อนเรามีมังกรบินว่อนไปทั่ว แต่ก็อย่างว่า นั่นมันเรื่องเมื่ออาทิตย์ก่อน พวกมังกรน่ะกลับโลกลับแลไม่หมดแล้ว ตอนนี้พวกเราชาวเบิร์คหันกลับไปใช้ชีวิตแบบดั่งเดิม ทำการเกษตร ออกเรือจับปลา (ซึ่งข้าบอกไว้เลย หลังจากที่เจ้าใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตเดินทางไปไหนมาไหนด้วยการขี่มังกร เจ้าไม่ชอบมันนักหรอก การเดินเรือเนี่ย)
ข้าชื่อฮิคคัพ เป็นหัวหน้าของที่นี่
"เจ้าว่าเสบียงที่มี จะพอสำหรับฤดูหนาวนี้มั๊ย ? " ก็อบเบอร์ ที่เดินเข้ามาในบ้านข้าเมื่อไหร่ไม่รู้ถามขึ้น ถึงจะเดินเข้ามาและพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ แต่ข้ารู้...ก็อบเบอร์กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่น้อย
"ไม่รู้สิ" ข้าว่า "อาจจะพอมั้ง ข้าก็ไม่รู้เมื่อกัน เรามีจามรีที่อาจให้นมเพียงพอตลอดหน้าหนาว น่านน้ำแถวนี้ก็มีปลาเยอะแยะ แถมเรายังไม่ต้องหาอาหารเผื่อพวกมังกรด้วย"
"ฮิคคัพ ข้ารู้เจ้ายังคิดถึงเจ้าเขี้ยวกุด ข้าเองก็คิดถึงเจ้าขี้บ่นเหมือนกัน" ก็อบเบอร์พูดเสียงเศร้า ก่อนจะเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น "แต่เจ้าเป็นหัวหน้า ตอนนี้ที่เจ้าต้องคิดถึงคือปากท้องของคนทั้งเกาะ"
เขาพูดถูก แต่...เขากำลังเข้าใจข้าผิด
"ก็ถ้าเจ้ายังต้องการเวลาอีกนิดหน่อย" ก็อบเบอร์พูดก่อนจะหันหลังกลับออกไป แต่ก็ไม่ลืมตะโกนกลับเข้ามาเสียงดัง "แต่อย่านานนักหละ!"
ก็อบเบอร์ออกไปแล้ว ออกไปทั้งที่เข้าใจว่าตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาข้าเอาแต่เก็บตัวเพราะยังเสียใจเรื่องเขี้ยวกุดกับพวกมังกร...โอเคยอมรับว่ายังเศร้านิดหน่อย แต่นั้นไม่ใช่เหตุผลทั้งหมดหรอก ข้ามีเรื่องให้คิดมากกว่านั้น
