Prologue:

11 0 0
                                        

Lou's POV

I never believe in love. Because I believe na kapag nagmamahal ka kailangan mong sumugal kasi hindi mo alam kung ano ba ang pwedeng mangyari, may pagkakataon na matatalo at masasaktan ka at may pagkakataon naman na mananalo ka at magiging masaya pero hindi pang habang buhay. Katulad ng mommy at daddy ko pinili nilang dalawa na magsama at maging masaya.  Kami ng dalwa kong kuya ang naging bunga ng kanilang pagmamahalan. Pero sa isang relasyon hindi lang saya ang maaaring maramdaman. Kalakip nito ay ang masaktan ka. Yan ang lagi kong nasasaksihan mula pagkabata ko. Laging nag aaway sina Mommy at Daddy to the point na maghihiwalay na sila. Pero dahil mahal kami ni Mommy hindi niya hinahayaang mawasak ang aming pamilya. Kahit gaano pa kasakit yung nararamdaman niya tinitiis niya para sa pamilya namin.

Pero dumating naman yung oras na may ibang babae na si Daddy at may pamilya na siya dun. Sobrang nasaktan si Mommy nung sinabi yun samin ni Daddy. Iniwan niya na rin kami para lang dun sa pamilya niyang iba.

Bawat gabi umiiyak si Mommy. Hindi na namin siya nakakausap, hindi rin siya kumakain. Hanggang sa magkasakit na siya at kailangan na namin siyang isugod sa ospital.

Dun din namin na pagtanto na may sakit pala si Mommy sa puso. Yun daw ang naging bunga dahil masyado niyang kinimkim ang mga problema niya. Kaming tatlong magkakapatid ay alalang alala kay Mommy. Tinawagan din namin si Daddy kaso nagiba na siya ng number.

Dun na nagsimulang umusbong ang galit sa puso ko.

7 years na mula ng mangyari ang mga yan. Hanggang ngayun hindi ko pa rin maikakaila na may galit akong nararamdaman kay Daddy.

Yun rin siguro ang naging dahilan kung bakit hindi ako na i-inlove. Ayoko kasing magmahal para lang masaktan. Ayoko ng maramdaman ulit yung pakiramdam ng maiwan at masaktan. Kaya siguro naging focus lang ako sa studies at family ko.

Ako si Lou Jane Santiago. 17 years of age. May dalawa akong kuya sina Daniel Jay Santiago (the eldest) 21 years of age, my handsome kuya daw kuno. He is a fresh grad college student. Currently finding a job. Then, yung isa ko pang kuya ay si Jayson Dan Santiago 19 years of age. He is currently 2nd year college. Meron siyang dimple na kaniyang best asset. While me and kuya DJ, our best asset is our killer smile. My Mom is Daniella Joana Santiago. My "dad" ( I don't know If i will consider him as my father) is Luis Jay Santiago.

My two older brothers are treating me like a princess. That's why I'm so lucky to have them both. And of course I'm the luckiest princess to have my mother. After her operation, never na niyang binanggit samin si Daddy at kinalimutan na rin niya ito. Nagtaka pa nga kami nina kuya kasi bakit parang biglaan na lang niyang nakalimutan si Daddy. Pero we never asked Mom about that topic.

Ngayung 17 years old na ako, isa pa rin akong ordinaryong prinsesa sa aming pamilya. Kaka graduate ko lang ng high school noong isang buwan kaya eto ako ngayun nagiisip ng magandang school na mapapasukan para sa aking kursong engineering. Nakahiga ako ngayun sa aking kama at nakatingin sa kisame.

Tok! Tok! Tok!

Napatingin ako sa may pintuan. "Who's there?" I asked.

"Hi princess, did I woke you up?" Hindi ko siya sinagot. "It's your handsome kuya" I smirked, so yung kuya ko palang mahangin ang kumakatok.

"What do you need?" I asked him while I'm still lying in my bed.

"Hindi mo ba ako papapasukin? Masisira ang umaga mo kapag di mo nakita ang gwapo kong mukha." I gasped in my mind when he said that.

"I would rather sleep the whole day than to see your ugly face" I said arrogantly.

"Ouch! Your hurting my feelings." I can imagine  that he is now holding his chest while acting like he truly hurts. "Today is my flight to New York,dun na ako magtratrabaho. Hindi mo ba ako mamimiss?"

Nagulat ako nung sinabi niya yun. Bumangon ako kaagad at pinagbuksan siya ng pinto. "What? Bakit di mo sakin sinabi?" I said irritated.

"Sinabi ko yun sayo kagabi, ewan ko lang kung naintindihan mo pa kasi sobrang inaantok ka na." Dahilan niya pa. I am not convinced by his reason. I raised my eyebrow. "Okay, I came here to surprise you. Baka kasi di ka pumayag kapag pinaalam ko sayo ng mas maaga" he pouted "sorry na my princess, I won't do it again promise." Tinaas niya pa yung kanang kamay niya as a sign na nangangako siya.

"Okay okay. Maliligo na ako, sasama ako sa paghatid sayo sa airport."

Pumasok na ako ng aking banyo at inumpisahang maligo.

Narinig ko naman na sumarado na ang pinto senyales na umalis na si kuya.

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

Author's Note:

Yey! This is my first ever story.

Thank you guys for reading. Hope you like it. Please vote, comment, and share! Thank you againnnnn!

By ChanceHistorias para obsesionarse. Descúbrelo ahora