+Tam olarak ne istiyorsun ?
- Sadece çocukluğumu...
Ben özgecan , annesinin en büyük pişmanlığı , çocuklarının ortancı olanıyım . Anne rahmine düştüğüm gün kaderimi kara kalemle yazmışlar , doğmadan başlamış çilem . Büyük sınav bekliyormuş meğer ben sadece şansızlık sanıyordum . Pembe bulutların üstünden yere çakıldığım gün anladım...
Yaşlarımın en kötüsü , hepsi öyle olsada bu yaşta bildim kendimi . Genç kızım artık hayat yolunda engellerim çoğalıyor ve yaşamadığım birçok şeyi yarım bırakmışlık bu beni mahfediyor.'
Sanki ölüme yakın birazda herneyse , anlamicaklar nasılsa . Üzgünüm anne bu hikaye değil bu benim günlüğüm , acıyor görmüyorsun anlatamıyorum yazmakla bitiyor . Dinlemiyorlar ve ben yoruldum , çok yoruldum... Her zaman balonları çok sevdim ve hiç bi zaman alamadım uzaktan ağzı açık gözleri pırıl pırıl çocuk misali iç çekerek baktım , yetiyordu sanki öylece bakmak hayal kurmak bile yetiyordu . Kötü olamazdım bu düşüncelere sahip olan birisi kötü olamazdı , çocuktum ben çocuklar kötü olmaz sadece kötü yetiştirilir , kötü eğitilir , hırçınlaştırılmış ve ipi çözülmüş köpek gibi sokağa salınır ama kötü çocuk görmedim ben , toplum ; seni anan baban böylemi yetiştirdi dediğinde , hayır daha kötü yetiştirdi diyebilmeli çocuk .
Biz onların eseriyiz birer kopyalarıyız , cahil kafalar kime neyi anlatıcaksın ki , anlamamakta ustalaşmış zihniyetler!
Allahım isyan etmek değil niyetim ama böylede yaşanmıyor ... Sana sığınıyorum çünkü sığınacak başka birşeyim yok gibi görünüyor , aydınlığa kavuştur ve bu uzun yolculuk bitsin bitmeli çünkü adım atacak tek bir hamlem yok . Hayattan umut iplerimi teker teker kesiyorum gün geçtikçe , kabuk tutmuş yaralarımı sarmaya çalışıyorum küçücük yüreğimle , acımadan kanatıyorlar . Dayanıyorum iliklerime kadar acıyla yaşıyorum. Bilinçli halde dünyaya sövüyorum , ben bu evrene doğmamalıydım.
