Bir hayat düşünün,her istediğiniz yapılan,bir dediğiniz iki edilmeyen bir hayat.Ne kadar da mutlu olursunuz öyle değil mi ama bu imkanların hepsi bende varken ben yine de mutlu olamıyorum ya da mutluyum ama mutluluk ne demek bilmiyorum.
Evet,ben Alara bu hayatın ve hikayenin başrolü henüz 5.sınıfa gitmeme rağmen hayal gücüm oldukça geniş.Bir 17 Eylül sabahı 4 yıldır gittiğim okuldan farklı bir okulda buldum kendimi.Okulun kapısında yığınla insan duruyor okula girmeyi bekliyorlar galiba.Uzun bir süreden sonra annem ve ben de içeri girmeyi başardık.Kapıda erkek bir hoca ile karşılaştık annem de kayıt esnasında tanışmış adı Barışmış.Annem her zamankinden değişik bir ses tonu ile "merhaba hocam,acaba Alara'nın sınıfı neresi biliyor musunuz?"diye sordu.Hoca ise anneme dönüp"ilerden sola dönerseniz 5/B sınıfı"dedi.Annem ve ben insanların arasından hızlıca geçip sınıfı bulduk sınıfın kapısının önüne geldiğimizde annem bana dönerek"kızım,çok önemli bir duruşmam var,seni akşam almaya gelirim kendine dikkat et"diyerek yanımdan uzaklaştı.Ve ben şaşkın bir yüz ifadesiyle sınıfa girdim.Sol tarafımda masanın üzerine oturmuş,mor mu mavi mi belli olmayan rengi ile tulumlu bir kız gördüm inanın hiç samimi gelmemişti.Birşeyi unutmayalım karşımda ise saçları biraz uzun,biraz iri yarı bir erkek duruyordu inanın o kadar telaşlanmıştım ki sanki hayatımda ilk kez bir erkek gördüm.Bana dönerek"Merhaba,sen bu sene yeni geldin galiba"dedi ve ben bilemezdim bu cümlenin hayatımı değiştirebileceğini...
3 YIL SONRA...
