ALİSA

Bölüm 1: Beklenmedik Felaket

        Doğum gününe 3 gün kala Alisa hala yoğun okul ve iş temposuna, yurdun sıkıntılarına katlanmaya ve olumlu yönlerini görmeye çalışıyordu ama artık yavaş yavaş tahammülü tükenmeye başlamıştı, olumlu yanlarını göremez olmuştu. Onun gibi bir insan için bu gerçekten nadir görülen bir olaydı. Daima gülümseyerek güne başlayan Alisa yavaş yavaş yüzündeki o tatlı gülümsemeyi kaybediyordu. Sabah kalktığında 10 kişilik yurt odasında kendisinden başka kimsenin kalmadığını fark etti. Hemen telefonunun saatine baktı saati gördüğünde alarmını duymadığını anladı ve "Olamaz nasıl bu kadar aptal oabilirim?" dedi. Hızlıca dün giydiği kıyafetlerin aynılarını üstüne geçirdi ve kendini aceleyle odadan dışarı attı. Odadan çıktığından o mendebur suratla karşılaştı. Birisi ona dünyada karşılaşmak isteyeceğin en son kişi kim diye sorsa hiç şüphesiz bu suratın sahibini söylerdi. Karşısındaki yurt müdürü Şaziment hanımdı. Gözlerini belerte belerte Alisa'nın dibine girdi "Üç gün sonra 18 yaşını dolduruyorsun artık senin o sinir bozucu gülümsemene tahammül etmek zorunda kalmayacağım." Alisa bu kadının ondan neden bu kadar nefret ettiğini 18 yıldır anlayamamıştı, Şaziment hanıma gülümseyerek koşarak yurttan çıktı. Acilen işe yetişmesi gerekiyordu. Otobüs bekleyecek vakit yoktu cüzdanına baktı ve sadece son 5 lirasının kaldığını gördü. "Mardin sokaklarında tüm gücüyle koşmaya başladı. Koşarken yolda gördüğü her şeye bir anlam yükleyerek hayatını daha çekilebilir kılmaya çalışıyordu. Onu dışardan gören biri dünyanın en sorunsuz hayatını yaşadığını düşünebilirdi. Yüzündeki daimi tebessüm insanlara hayata dair ümit verir gibiydi. Sonunda çalıştığı kafeye vardığında karşı kaldırımdan patronunun ona saatini işaret ederek geç kaldığını hatırlatmaya çalıştığını gördü. Patrona gülümsedi ve aceleyle yola adımını attı.

       Akbora Holding'de işler karışmıştı. Doğulu ortaklar Agah Akbora'ya baskı uygulamaya başlamıştı. Akbora holding sözünü verdiği tarihe tanıtım ürünlerini yetiştirememişti , Agah bey artık yaşlandığını ve bu işlerin kendisine göre olmadığını düşünüyordu ancak güvenip yerini bırakabileceği ne bir çocuğu ne de bir akrabası vardı ve bundan dolayı bu sabah erken saatlerde Mardin'e doğru yine kendisi yola çıkmıştı. Mardin'e vardığında karnının çok acıktığını hissetti ortaklarla buluşmaya iki buçuk saat vardı. Şoförü ve 20 yıllık dostu olan Ali beye yorgun olduğunu ve bildiği güzel bir yer varsa kahvaltı yapmaya götürmesini söyledi. Ali bey "Agah bey gerçekten bildiğim çok iyi bir yer var sizi hemen oraya götürüyorum.'' "Peki Ali senin tercihine güveniyorum.'' "Agah bey sizi bu aralar çok yorgun görüyorum Neriman hanımla bir tatil ya da seyahat size iyi gelebilir.'' "Doğru diyorsun Ali de Allah bana ne bir evlat nasip etti ne de bu işlerden anlayan bir dost." "Alli bey dikiz aynasından Agah beyin hüzünlü yüzüne bakarak "Üzülmeyin Agah bey her şeyin bir yolu bulunabilir elbet." dedi. Konuşmaya daldığından dolayı dikkatini yola veremeyen Ali bey yola atlayan genç kızı göremedi. Tekrar yola baktığında her şey için çok geçti ve ani bir refleksle frene bastı. Caddede acı bir fren sesi duyuldu. Genç kız yerde yatıyordu.

          Alisa yola adımını attığında patronuna baktı patronunun yüzündeki değişen telaşlı ifadeye anlam veremedi. Birden acı bir fren sesi duydu ve o an ayakları yerden kesildi. Agah bey telaşla arabadan indi. Yerde yatan genç kızı gördüğünde kafasının karıncalandığını hissetti. Eşsiz güzellikte bir melek karşısında duruyordu sanki. Yüzündeki tebessüm genç kızın huzurlu bir uykuda olduğunu hissettirdi Agah beye. Agah bey şok olmuş bir şekilde kıza bakıyordu Ali bey yanına geldi ve "Agah bey kendinize gelin" dedi. Alisa'nın patronu da çoktan yanlarına varmıştı. Üçü birlikte Alisa'yı arabaya taşıdılar ve en yakın hastaneye doğru yola çıktılar.

Bölüm bitti...
İlk hikayem olduğu için çok heyecanlıyım lütfen hatalarımı mazur görün eleştiri ve yorumlarınıZı bekliyorum. Yeni bölümü yakında yayınlayacağım teşekkür ederim 🤗❤️