In movies, humans are afraid to be infected by a zombie. They run and hide just to save their lives. What if this infection will spread? What if the infection of power and lust will proliferate to humanity? Are we going to survive? Or the human race...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
In movies, humans are afraid to be infected by a zombie. They run and hide just to save their lives. What if this infection will spread? What if the infection of power and lust will proliferate to humanity? Are we going to survive? Or the human race will end soon?
***
“Come out come out wherever you are” giit ng isang malademonyong boses sa hindi kalayuan, mariin kong tinakpan ang aking bibig upang hindi ako makalikha ng kahit anong tunog o kaluskos dahil alam kong katapusan ko na kapag nahuli nila ako.
“We don’t bite” dagdag ng isa. I’m so fucking scared right now., wala na akong takbuhan at pagod na pagod na ako. Idagdag mo pa na bugbog sarado na ang katawan ko.
“Carol, h’wag mo kaming pag taguan. Mainit ulo namin dahil na bitin kami kanina” Mga putanginang demonyo. Wala silang mga kaluluwa! Mariin kong pinikit ang aking mga mata at mas diniinan pa ang pag takip sa aking bibig dahil dinig na dinig ko ang sarili kong hikbi.
“Hi bitch” nakangising salubong niya sa akin at malakas na hinila ang buhok ko. Pinilit kong manlaban ngunit kulang na kulang ang lakas ko. Lalaki sila, babae lang ako. tatlong malalakas na sampal ang nakuha ko mula sa tatlong lalake.
"Parang awa niyo na. Pakawalan niyo na ako” nagmamakaawa kong giit sa kanila ngunit isang sapak lamang ang tanging nakuha kong sagot.
“Ano? Sinong una?” nakangising giit ng namumuno sa kanila. Wala na akong pag asa baka nga kamatayan na lang ang tanging paraan para makatakas ako sa impyernong ito.
“Anong sinong una? Walang lamangan! Sabay sabay tayo” Mga hayop, sabay sabay rin sana kayong masunog sa impyerno.
Marahas nilang sinira ang natitirang saplot sa katawan ko at ilang oras akong ginamit at binugbog. Hindi ko nga alam kung bakit buhay pa ako ngayon pero sana kanina pa ako namatay dahil sino pa ang gaganahahng mabuhay kung ganito ang nararanasan mo?
“Bakit hindi ka nanlalaban? Nasasarapan ka na rin ba?” Tanong niya at hinaplos ang mukha ko.
“Ano? Gusto mo pa--
“Mga putangina niyo, patayin niyo na lang ako” nanghihina kong giit.
“Mamaya na we’re still enjoying fucking you bitch” Sabay sabay silang humalakhak ngunit natigil ito nang makarinig sila ng isang wangwang ng pulis. Sabay sabay silang tumakbo at iniwan ako na parang isang laruan na napagsawaan.
“Fucking officers, you’re too late. I’m already die inside” mahina kong bulong sa hangin.
