💙
I'm a man who always say "study first", who never had interested on a love relationship. Who doesn't know how to play basketball. Sometimes I told myself "am I a gay?" funny how it is but I tried to act as a gay but indeed I dont fit in it, Im truly a man but has no interest on love because I just tell myself that I will just gonna be hurt or in pain if I get into a relationship.
"Reniel Padilla."Mr. Aluba our English teacher called.
"Yes sir?" sagot ko sa kanya.
"What can you say about the people who is overwhelmed by money?" tanong niya.
"Dont be overwhelmed by money,fame,and glory because these are the one who will pull down from success. Be contented of what you have now and dont expect too much." sagot ko with finality para matapos na.
"Very good! Thats a very nice answer! You never failed to amazed me." sabi niya sabay papuri sakin.
After that class with Mr. Aluba may class kami sa math mamaya pero isang oras ang hahalughugin ko sa library bago sa math class. Palabas na ako sa classroom ng may tumawag sakin sa likod,It was Cristina Echavez my cousin and also my classmate. I dont know why I called her my cousin even if her father or mother has no related relationship with my parents like they are brother,sister or cousin but I can say that we are cousin because we are something closely related like his father has the same middle name of my mother or what we called as "parente". She's my close friend since grade one. Sometimes we fight,laugh,joke around, and have fun.
"Reniel!!!" tawag niya sabay halakhak.
"Yes?" I turn around to face her.
"Saan ka pupunta? Sabayan mo naman ako ohh! Sa canteen kakain hindi kasi ako kumain ng breakfast kanina." Ito talaga ang kaibigan kung laging gutom,laging gumagastos at gusto niya lang ang magsaya pero hindi niyo alam kung gaano kahigpit ang mga magulang niyan.
"Pupunta sana ako sa library para magbasabasa at hintayin matapos ang isang oras para sa susunod na class. I can join and eat with you Im also hungry" sagot ko sabay himashimas sa tiyan.
Pumunta kami sa canteen. We can never call it a special canteen like the canteens in the private school but we have the very cool canteen tendera! Cool right?
"Ate Helen!" sabay naming tawag ng kaibigan habang tumatakbo sa canteen. Nang masilayan kami ni ate Helen agad itong tumawa
"Nandyan na naman ang magkaibigang maingay!" sabi nito sabay halakhak.
Sa canteen kasi pag walang tao, kami ni Tina ay pupunta sa canteen para may makausap si ate Helen at magkakantahan kami,magtugtugan ng guitara ni
Tina,at magkasiyahan.
"Gutom na naman ba ang mga bulati ng dalawang magkaibigang ito?" tanong nito.
"Ano pa bah?! Malapit nangang mamatay ang mga alaga naming bulate ehh" sagot ni Tina.
"Hahahah... Ano bang gusto niyo?" tanong ni ate sabay halakhak.
"Isang spaghetti, tinapay at soft drink, Ate" Tina asked.
"Okay, ikaw Reniel anong gusto mo?" tanong ni ate sa akin.
"Ahhh... Yung ganon lang din sa kanya." sagot ko.
Kumain kami sa canteen, nagtawanan, nagbangayan, at nagkantahan ng konti. Pagkatapos naming kumain pumunta kami sa susunod naming klase. Sunod-sunod na ang klase namin hanggang maghapon. Sabay kaming umuwi ni Cristina dahil malapit lang ang bahay namin.
Pagkarating nakin sa bahay nakita ko ang aking ina na nagwawalis sa bakuran at ang ama kong nagpakain ng alagang manok namin.
"Ma!" tawag ko nang akoy kanyang masilayan.
"Ohhh! Anak, kumusta ang klasse?" tanong ni mama, ganyan palagi ang itatanong niya sakin pagkagaling ko sa school.
"Okay naman Ma." sagot ko na may ngiti sa labi.
"Okay na naman, Halika tulungan mo ako dito sa pagwawalis at magdilig ka ng halaman pagkatapos,tulog pa ang kapatid mo huwag kang mag ingay" sabi niya.
Tumulong ako sa pagwawalis at nagdilig ng halaman gaya ng sinabi ng ina ko. Pagkatapos kong gawin yun magsasaing pa ako ng kanin para sa hapunan namin. Ako lang kasi ang pinagkatiwalaan ng magulang ko sa gawaing bahay gaya ng paglilinis ng bahay at iba pang gawaing bahay. Ang kapatid ko ay isang taon pa lamang at hindi pa makatutulong sa gawain kaya ako lang talaga ang gagawa nito.
Nang maluto na ang sinaing kong kanin at natapos na ring magluto si papa ng ulam pumunta na kami sa hapag para kumain.
"Malapit na ang final exam niyo Reniel, ano handa kana ba sa exam niyo sa biyernes?" Pag-aaral ko talaga ang itatanong ng mga magulang ko kung magsasalo na kami sa hapag.
"Ready na ready, ano gusto niyo perpeken ko lahat ng subject?"tanong ko kanila sabay halakhak. Ganito kami pag na sa hapag na kumakain, sometimes magkasiyahan, sometimes pagalitan ako kaya wala nalang magsalita sa hapag.
Natapos ang hapunan namin na maayos. Naghugas ako ng pinggan pagkatapos at nag-aral na rin para sa finals. Nang mag alas otso na naghanda na ako para matulog it may be a long night to sleep.
Kinabukasan, nagising ako sa isang sigaw ng pangalan ko.
"Reniel!!!" tawag ni papa.
"Pa?"sagot ko naman sabay hikab.
"Mag-ala-sais na, magsaing kana ng kanin!!" pasigaw na utos nito.
"Opo!" sagot ko rin.
Nagsaing muna ako ng kanin tapos naligo at nagbihis ng pampaaralan. Ako lang kasi sa umaga mag-isang kumain sa hapag kasi si mama at papa ay magkakape lang yan sa umaga. Its another day to take, it will be a long day.
Bukas kasi ang finals kaya mga kaklase ko ngayon ay busy sa pagrereview para sa exam. Makikita mo palang pagpasok mo sa school ground ng Adamion University ang mga estudyanteng busy sa pag-aaral at mga students na pachill-chill lang.
YOU ARE READING
Love Tap
Non-FictionLove tap Which means: -a gentle blow (Merriam-webster dictionary) Life may change through a blow. Life of Rienel Padilla changed in a gentle blow. The only thing that Reniel believe is that "Life is how you make it!".
