Güzel bir sabahtı. Annemle birlikte benim ne giyeceğime karar veriyorduk. Babam birden içeri girmişti annemle ben şaşırıp gülmeye başlamıştık. "Al bakalım yakışıklı" demişti. Bir hediye paketiydi elindeki ,açtım ve içindeki takım elbiseyi alıp zıplamaya başladım. Annemle babam bana gülüyordu, çünkü ilk takım elbisemdi. Annem bana yaklaştı "Benim oğlum büyüdü artık değil mi? 6 yaşına basıcak benim oğlum" dedi. O kadar mutluydum ki gözlerim ışıldamaya başlamıştı. O sırada babam atıldı "Belkide birgün abi olur" Babama bakıp "BEN EMREDEN BÜYÜĞÜM BİR KERE!" demiştim. Birlikte gülüştükten sonra annem birden öksürmeye başlamıştı. Benden birşey mi saklıyorlardı?
Babam birden panikleyip annemin belinden tutup çıkarken bana "Sen üstünü giyin biz seni dışarıda bekliyoruz" demişti. Üstümü giydim ve bahçeye koşarak çıktım herkes oradaydı. Amcalarım , Ablam , Abim , Annem , Babam , İkizim , Arkadaşlarım ve arkabalarım. Beni görünce hepsi birden bana "İyiki doğdun Emrah" diye bağırmaya başlamışlardı. Tabi Emre hariç...
(2 ay önce)
"Hey bakın ezik Emrah geliyorrrr"
"Kaçın bizede ezikliği bulaşmasın!"
"Bebek gibi ağlıyor bakın!"
"HAHAHAHAH"
-hepinizden nefret ediyorum-
Moralimi hiç bozmadım ve koşarak yanlarına gittim...
Pastalarımızı yemiştik, hediyelerimi açmıştım. Annemin kucağında otururken birden renginin beyazladığını görmüştüm. Korkmuştum. Bağırdım ve annemin kucağından kalktım. Herkes ordaydı ve hepsi annemin öldüğünü anlamıştı bile..
O akşam yalnızdım. Beni öpüp babamla birlikte kitap okuyan ne annem vardı neden babam. Oda soğuktu. Doğum günümde ilk defa yalnız olduğum için ağlayacağımı hiç düşünmemiştim. Sabaha kadar hıçkıra hıçkıra ağlamıştım.
Sabah babam yanımda uyuyordu. Saçları dağınıktı gözleri şişmiş rengide solmuştu. Ama biri eksikti, Bir şey.. Bir sıcaklık..
Annem yoktu yanımda...
YOU ARE READING
"Somurtkan"
General Fiction"GÜLÜMSE!" diyerek vurdu bana.. Sustum Sustum... "Aferin"
