Do more of what makes you happy

Hoofdstuk {0}

Proloog ~ 1 jaar geleden ~

Stilletjes liep hij naar de deur. Zijn hart die klopte in zijn keel. En heel even begon hij te twijfelen of dit wel een goed idee was, maar al gauw gingen die gedachten terug weg.

Al gauw had ze door dat hij er aankwam en deed ze de deur open met een enorme glimlach, die haar gezicht betoverde, zoals altijd. Die schattige glimlach en die dromerige ogen stonden recht voor hem.

Ze schreeuwde zijn naam, "Martin"

hij vond altijd al dat hij een lelijke naam had en hield er nooit van behalve als zij het zei. Ze sloeg haar armen om zijn nek heen en hij deed zijn armen om haar middel. Zijn gezicht zat op haar rechterschouder en haar haar vloog sierlijk in de lucht. Ze omhelzende elkaar heel stevig, met elk moment nog strakker en strakker.

Haar hart klopte zo snel dat het voelde alsof het uit zijn borst zou springen.

"Gaat alles goed?" Vroeg hij,

waarin ze antwoordde "ja",

hij vroeg opnieuw: "weet je het zeker?"

En ze zuchtte "ja!" Alsof ze eindelijk was opgelucht.

Ze trok zich terug van hem en hield zijn gezicht met haar duim zachtjes wrijvend van zijn lippen naar zijn wang.

Ze sloot haar ogen: "Je bent zo perfect" fluisterde ze, haar woorden raakte verdwaald in een doolhof van zijn gedachten.

"Je bent mijn vrouw, mijn engel" zei hij.

Ze omhelsde hem opnieuw. Het voelde alsof zij het huis had gevonden waar zij naar verlangde. Zij wilde dat dat moment voor altijd zou duren omdat zij zich veilig voelde in zijn armen, alsof niks anders er toe deed in de wereld behalve deze kostbare liefde die recht voor haar stond.

Ze gaf hem een kus op zijn wang, het gevoel dat haar lippen op zijn huid zat kon hij niet vergeten. Hij kuste haar warme wangen terug en uiteindelijk liet hij haar los.

"Pas goed op jezelf voor mij" fluisterde hij terwijl hij langzaam van haar wegliep.

Ze voelde eindelijk de liefde die ze altijd al wilde hebben.

Terwijl hij weg liep van haar zicht, keek ze hem na en stak haar handen op en fluisterde:

"O god, laat hem alstublieft voor mij", terwijl haar hart deze uitbarsting van geluk en vrede voelde. En op dat moment wist zij dat ze niets meer wilde in het leven dan alleen hem.

En de rest van de nacht kon ze de geur van zijn parfum en zijn stem niet vergeten.

M ~