Great Pretender

41 9 9
                                        

*Ring* *Ring* *Ring*

The alarm is ringing for the second time. I'm awake but I don't want to move. I can see a light from the cellphone beside me. And there is my mom who didn't know that I'm already awake. Gusto kong malaman kung anong gagawin nya kapag nagising ako.

The alarm is ringing for the third time. Nagpanggap ako na kakagising ko lang. Tumayo na ako at tinanong si Mama.

"Ma, what time is it?". I asked.

"It's already 5:30. Kanina pa kita ginigising since the second alarm. Pero hindi ka pa rin nagigising". Sagot naman nya.

Tss. Sinungaling

Nagpunta na ako banyo upang maligo. Pagkatapos ay nagbihis at kumain. Pagkatapos kong gawin lahat ng mga 'yon ay bumusina na ang service ko sa labas. I'm not already done. I'm in my room, putting some powder on my face.

"Hey! Lara faster!". My mom shouted.

"Coming". I said while going down the stairs.

"Damn it. Napakakupad". Narinig kong bulong ni Mama.

Pagkababa ko, naabutan kong nakaupo si mama sa couch.

"Bye ma". Sabi ko, magbebeso pa sana ako kaso nakita ko ang pagngiti nya habang hawak ang cellphone. Kaya naisipan ko na lang na lumabas ng bahay.

When I'm not in the house, I always wear my mask of joy, yung tipong palagi akong nakangiti sa lahat ng tao, yung akala mo wala akong kaproble-problema but it's not. My life's not. Although sa buong buhay ko panay problema, then ang mga nasasaksihan ko panay kaplastikan. Nandyan lang sila kapag may kailangan sayo. Kapag wala, wala na.

Natauhan lang ako ng bumusina ang service ko. Before I turn back I took a deep sigh and force a smile on my face.

Nang makasakay ako sa van nakita ko na naman ang ibang kaklase ko na mukang yamot na yamot na.

"Ang tagal mo naman"

"Napaka slow talaga. Ang kupad"

"Baka malate na naman tayo tss"

That's all what I heard from them and take note, this is my first time that I became late, kung makaarte sila akala mo araw-araw akong nale-late.

Nagulat ako ng may humawak sa kamay ko, ng tignan ko ito it was Lovely. Isa sya sa mga itinuturing kong kaibigan. But she's one of my plastic friends. Alam ko nang may kailangan sya kaya sya nagkakaganyan.

"Don't mind them". She said.

"It's okay. I'm fine". I answered at inalis ko ang pagkakahawak nya sa kamay ko.

"Uhm... By the way, may dala ka bang chocolate dyan?". She asked.

I knew it. Ano pa bang aasahan ko? Lahat ng tulong nya na kahit hindi naman talaga nakakatulong ay may kapalit.

So I handed her a pieces of ferrero rochet.
"Yes!". She shouted. Tinanggap nya 'yon without saying thank you, since I'm wearing a mask, I forced a smile to her.

__

Pagkadating sa school, agad akong pumunta sa room. Ibinukod ng teacher namin ang with honor sa hindi. Ang mga with honor ang nasa labas kabilang na ako at ang mga hindi naman ay sa loob ng classroom.

"Prepare one whole sheet of paper and a scratch. Today we are going to have our Pre-Final tests.". Announce ng teacher namin na si Teacher Che. "We will test Math subject first. Get one and pass".

Nang maipasa na sa akin ang test paper, kumuha ako ng isa at ipinasa. Tinignan ko muna ang mga tanong bago ko naisipang magsagot.

An hour has passed and we already finished our tests.

Collection Of One Shot StoriesStories to obsess over. Discover now