"Mama,mama." tawag sa kanya ng dalawa niyang anak. Napalingon siya sa sobrang kakaisip hindi niya alintana na tinatawag na pala siya ng kambal.Tama kayo ng narinig kambal ang kanyang mga anak. Lumapit sa mga ito"Oh why babies? May problema ba?."tanong niya sa kambal
They nodded they just hug and kiss me and said"We love you mama."
"Oh I love you both so much."sabi ko sabay halik sa mga ito.
Oh shasha both of you go upstairs and change because were gonna be late to your school".
"Ok mama."
Habang paakyat ang mga anak,hindi niya maiwasan isipin muli ang nakaraan. Sa mga kamay ng mga taong nanakit sa kanya noon.
Sa lahat ng pinagdaanan niya maswerte sya na dumating sa buhay niya ang kambal. Sila ang dahilan kung bakit pinagpatuloy ku parin ang buhay kahit wasak na wasak na aku noon. Sila din ang naging dahilan upang mahalin ku muli ang aking sarili.Kaya hindi niya kayang mawala ang kambal kung sakaling dumating man ang panahon na magkita kaming muli.Alam niya na hindi maiiwasan na magkita sila. Ang taong minsan niyang minahal,ang taong binigay ku lahat-lahat at sa bandang huli sinaktan lamang siya.
-VAL-
