Geçen günlerde psikolog bir arkadaşıma rast geldim. bana bir kahve ısmarladı. konuştukça hastalığı mı teşhis etti. konuşmanın sonunda sen bipolarsın dedi. şaşırdım. O da ne diye sordum Duygu karmaşası içinde olduğumu biliyordum ama bunu psikolojik boyuta ulaşacağı aklıma gelmezdi. Içinde bulunduğum an yani şu an düşünüyorum da şu dünyada hala akıl sağlığını koruyabilen insanlar var mı? ailem arkadaşlarım komşum Sahi ya komşumun ismi neydi gerçi çok da fark etmez. Köpeğimiz Yavuz ahırdaki koyunumuz eşikteki kendimiz damdaki fare miz. Köyümdeki kasabadaki şehrimdeki ülkemdeki dünyadaki tüm insanlar. Hatta evrendeki uzaylılar herkes biraz deli değil miydi? biraz mutluyum çokça depresif. Şu delirmiş dünyada akıllı kalabilen varmıydı. hepsi eski güzel masallarda kalmış. İncecik yağmur, bir bardak çay ve taze toprak kokusu. Biraz mutluluk çokça hüzün. İnsan daha ne ister ki...
