Heves ve Temmuz birbirine zıt iki karakterde bir zamanlar pekte anlaşamayan kuzenlerdir. Karanlık ve kirli geçmişlerini büyük aşklarıyla birlikte yeraltına gömüp üzerine set çekselerde oynanacak oyunlar daha yeni başlıyordur.
Yeni kurdukları hayatta...
MERHABA! ÇOK HEYECANLIYIM BUNU SÖYLEMEK İSTİYORUM. ÇOK ÇOK İYİ OLDU VE KİTAP TAM PLANLADIĞIM GİBİ.
Yeni kitaba hoş geldiniz diyorum. Yanlışlar ve gereksiz özensizlikler yapmadan yazmaya çalıştığım bir kitap oldu. Aslında burada Umut Avcılarıyla ilgili konuşulması gereken çok şey var ama diğer bölümlere saklayacağım.
Keyifli okumalar diliyorum, zaten ben değil kitap karakterleri konuşacak yeterince.
Not: Diğer kitabı okumadan da bu kitabı okuyabilirsiniz ama diğerini de okumanızı tavsiye ediyorum.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
1.Bölüm - SOYTARI
♢
Belli bir düzen üzerine kurulu hayatınız varsa eğer başarısız olma ihtimaliniz de o düzene paralel olarak ortadan kalkıyordu. Hayatım stabil seyrinde ilerliyordu ki başarısız olma ihtimalim çok azdı. Olasılıkları bir şekilde hep kenara iterdim ben çünkü işime öyle geliyordu. Olmayacak şeyi olasılık dahilinde düşünmeye ne gerek vardı ki?
Her şey planlanmıştı. Başarısız olmayacaktık. Plansız insanlar başarısız olurdu, önüne belli bir düzeni yerleştirmeyen insanlar için devamlı tümsekler çıkardı.
"İlk tur başlıyor," Oyunu anlatan adam ilham vermek ister gibi gülümsedi masada ki dört gergin insana. "Bahisleri siz vermek zorundasınız efendim." Ortası kel kalmış kafasını yanındaki orta yaşlı kadına çevirdi. Saçından beyazlar yüzüne güzellik katmasına rağmen o kadar ruhsuzdu ki kadın ister istemez ondan uzaklaşmak isteğiyle doldum taştım. "Ah, bu zor olacak." Söylediği cümleye masadaki herkes bıyık altından gülerken ifademi normal tutma çabasındadım. Zengin ve cimri biriydi bu kadın ama yinede açılış bahsini iyi oynadı. "25 bin lira." Zaten hiç biri ondan dolar beklemiyordu ama tatmin de olmuş görünmediler.
"Behram," Yaşlı ihtiyar hemen yan tarafında oturan yirmi beşli yaşlarında genç adama döndü. "Kadınlar hep böyledir evlat. Ne kadar fazla şeye sahip olsalar da birazından bile vazgeçmek istemezler."
"Melina hanıma saygı duymalıyız bence." dedi muzipçe gülümseyen Behram denilen adam. Tecrübelerim dahilinde konuşulması gerekirse eğer bu gece, burada bulunan herkesi ütmek için gelen dolandırıcıdan başka bir şey değildi. Beyefendi görüntüsünün altında istediklerine hırslarına insanları birer birer kurban ederek ulaşabilecek biri yatıyordu. İstemeden saygı duydum. "Hem güzelliğiyle bu gece hepimize ilham veriyor." Melina denilen kadın sanki genç bir kız gibi kıkırdayınca gözlerimi devirdim. Sadece otuz dakika kalmıştı. Sabretmeliydim.
"O zaman bahis sırası size geçti efendim." Oyun görevlisi insanları yönlendirirken gözlerimi kısarak hepsinin yüzlerini tek tek inceledim. Bu oyun her yiğidin harcı değildi, burada bulunan yüzlerce kumarhanenin en popüler oyunuydu.
