Sa paglipas ng panahon,
Sa paglipas ng pait ng kahapon,
Ang sakit na aking ibinaon,
Kasabay sa paghampas ng alon umaahon, umaahon parin hanggang ngayon.
Di alam sa paanong paraan,
Di alam sa anong dahilan,
Di alam paano sasagutan,
Mga katanungang gumugulo sa aking isipin.
Gusto ko mang ipaglaban ka,
Di ko gustong sukuan ka,
Pero alam ko ika'y pagod na,
Pero nais kong malaman mo na minamahal parin kita.
Sa dami ng ating napagdaanan,
Sa daming luha na ating naranasan,
Sa dirami-daming alaala na ating pinagsaluhan,
Bakit ngayon mo pa ako nagawang iwanan?.
Kulang pa ba?!,
Kulang pa ba ang pag-ibig na sa iyo aking pinadama?!,
Kulang parin ba ang lahat ng sakripisyo ko para sa ating dalawa?!,
O sadyang ikay napagod na kaya iniwan mo akong nag-iisa?.
Puso ko'y pinipiraso,
Mata ko'y nangmumugto,
Luha kong di mapigil sa pagtulo,
Naaalala ang pangloloko mo.
Pipilitin kong kalimutan,
mga alaala ng ating nakaraan,
Pipilitin kong ipagpatuloy,
lahat ng aking nasimulan,
Mawala ka man alam kong ako'y may natotonan.
Mahal kita kahit masakit na,
Mahal kita pero ako'y pagod na,
Mahal kita kaya tama,
Mahal kita kaya PAALAM na.
