PROLOGUE

168 4 0
                                        


NAGMAMADALI akong bumaba pagkatapos kong magbihis. Dumiretso agad ako sa dining at dali-daling kumain. Sinaksak ko lahat ng madadampot kong pagkain sa bibig ko atsaka uminom na nang gatas.

"Op! Op!" natigilan ako sa sanang pagtakbo atsaka napalingon.

"Anong trip yan?" pagtatanong ni mommy habang nilalagay sa mesa ang kanin na dala-dala niya.

I smiled at her. Yung labas ngipin talaga na may tinapay pa.

"Pasaan ka, bakit ganyan ang kain?" nakataas nitong kilay sabay namaywang.

Umayos ako ng tayo at nginuya muna ng maayos sa bibig ko ang mga pagkaing sinaksak ko, saka ay nilunok. Tapus ngitian ko nanaman siya. Pero napataas lang kilay niya.

"sorry mie. Late na kasi ako. He-he."

"At kaninong kasalanang late ka na?" may panunukso niyang tanong.

Napanguso naman ako sabay nagkamot batok. "Hehe." I respond.

Natawa lang si mommy. "Sit down."

Napahaba lang lalo nguso ko. Late na talaga kasi ako. Baka hindi ko na maabutan game nila.

"oh? Ano pa tinatayo-tayo mo jan? Jane, take your seat." laglag balikat ako saka naupo nalang. Ayoko galitin si mommy. I know her. Isa sa pinaka ayaw niya, ay ang hindi maayos sa harap ng grasya.

"Oh sige na. Kumain ka na nang MAAYOS." Sabay lapit pa ni mommy sakin ng kaunti pagbigkas niya ng salitang maayos na may malalim na pag diin.

Humagikgik nanaman ako saka ay kumain na at bumalik na rin si mommy sa kusina. Sinilip ko muna siya, at nang clear na, ay nilabas ko phone ko at tinext si Gel.

To: Gel
Gelay! Start na ba?!

SENT.

Dali dali ko agad tinago ang phone ko at kumaing muli and as if on cue, ay lumabas muli si mommy na may dalang pitcher ng juice.

"Asan na kaya daddy mo? Ba't ang tagal niya magbihis?" sabay silip ni mommy sa pinto ng dining room.

"Kilala mo naman si daddy mie. Sobra pa mag ayos yun keysa sayo." sabay natawa kaming dalawa.

"Para ngang nag memake up pa. Kalalaking tao." natatawang sabi ni mommy sabay naghila ng mauupuan.

"Eh..kuya mo? Lumabas na ba?" I was stopped, at naalala ko nanaman si Kuya.

"Ahh..mukhang hindi pa ma." sabay sumubo uli ako just to shift my attention and to avoid being sad about kuya.

Narinig ko naman ang may hugot na buntong hininga ni mommy kaya napatingin ako sa kanya at ngayon ay nakatingin na sa pwesto na laging inuupuan ni Kuya dito sa dining area namin.

How long has it been since he joined us for a meal? I can't even remember even the last time I saw his face. If it weren't for all the photos that we have in this house, baka nakalimutan ko na rin pati mukha.

My kuya was not like that, and he has never been like that. He used to be very sociable and outgoing. He used to be the one who wakes up the earliest and the first one to come out of his room every morning. He prepare dad's coffee and would knock on their room to ask mom what she wants for morning drinks. Siya din ang laging gumigising sakin kapag ramdam niyang malelate nanaman ako ng gising sa umaga. He's close to everyone, especially to me, his only sibling. We both complement each other in so many ways. We were very close na tipong I open up to him every single drop of happenings sa buhay ko. He loves to listen, laugh along the lines and empathize in every emotions of the stories I told him. But now? I can't even gather the courage to knock on his door to ask if he's okay. Because things change.

Kuya was in a 4 years relationship with a girl who we welcomed in our family and treated as one of us. Mama and papa treated her like their own child and I treated her like my older sister—Just for her to betray my brother. She cheated on kuya with an acquaintance at work and left my brother wondering why she did it. We were all devastated of course, lalo na when kuya starts to lock himself in his room. Ayaw niya lumabas, ayaw niya kumain ni pag inom ng tubig. May banyo siya sa room niya pero di rin siya naliligo. He even whimper at night like an abandoned child. Of course, wala kami magawa, cause it's his pain we can't invalidate. He has the right to feel that way, because he doesn't deserve what she did. But the worse part was, hindi niya lang kinulong sarili niya sa kwarto niya, he also shut us out of his life.

The older brother I once whine my problems to, is nowhere to be found even if we were on the same ground.

He's still in pain, and I don't know until when.

"Baby." nabalik ako sa ulirat ko at napatingin sa kamay ni mommy na nakahawak na ngayon sa kamay kong nasa mesa. Atsaka bumaling ako sa kanya.

She gave me a smiled at hinimas-himas ang ulo ko.

"I know you're thinking about your brother. But don't you worry about him. He's strong. Malalampasan niya tong nangyayari sa kanya. Ok? So stop thinking too much, I do not want you to lose your appetite." then she smiled again and pat my head.

Tumango-tango nalang ako at muling kumain.

.

Pagkatapos ay nagpaalam na kay mommy at dali-daling umalis nang bahay.

On my way to school, I fished out my phone at binasa ang reply ni Gel.

From: Gel
Oo. Mag fofourth quarter na actually, asan ka na ba?

End of message.

Napapikit nalang ako't naitilt ko ang ulo ko. Bakit kase ang tanga ko at hindi ko sinet ng maayos ang alarm clock ko? Kagaga lang.

To: Gel
Sige sige. Otw na ko.

SENT.

Napabuntong hininga ako sabay sandal sa inuupuan ko, atsaka ginalaw ang salamin kong nalalaglag.

Hey hello everyone. Sorry for taking too much time bago pa ko magpakilala. I am Janelerica Guzman. But they call me Jane while others call me Lerica. And I'm not against both, dahil parehas ko namang pangalan yun. I am 19 years old now, and a third year college student. Hindi ko naabutan yung Kto12 kaya naadvance kami.

I am currently studying in Binield University (BU) and I'm taking up BSA.

Yeah, Bachelor of Science in Accountancy. Well, I'm not smart, I am just kind of a risk taker and a bit of a reckless decision maker.

:)

.

'To be Continued'

***

A/N: hi guys! So this is my short story 😊 hope you'll like it, vote and comment.

Ps. This story is from my previous book 'My Short Story collections'. I just seperate it to make it individually published. 😊 kaya hello sa mga nakabasa na (if ever there are in here hihi)

Mistaken 'I Love You" (COMPLETED)Historias para obsesionarse. Descúbrelo ahora