Lost in her thoughts..

χαμένη στις σκέψεις της ...

Άλλη μια φορά γράφω στο ημερολόγιο μου όσα δε κατάφερα να σου πω και σήμερα ,κάθε σελίδα γράφει το όνομα σου ,έχει τελειώσει ο στιλος και έφτασα σε σημείο να σου γράφω με αίμα ...αιμα αγάπη μου..
Ποτε θα γυρίσεις ; ποτε θα σε αντικρίσω επιτέλους ;
Όλοι γύρω μου με πιέζουν να σε ξεχάσω ,να σε αντικαταστήσω με κάτι αλλο ,να κάνω την ζωή μου με κάποιον άλλον ...

Με ρώτησε κάνεις ; με ρώτησε ; πνίγομαι !!! Και ακόμα να φανείς ...με ρώτησε κανένας ;κάθε νύχτα πεθαινω ...καθε,κάθε ....
Πριν κοιμηθώ διαβάζω παλιές συζητήσεις μας ,προσπαθώ να σε φέρω κοντα με την σκέψη μου ,και δε θέλω να τελειώσει ποτέ...ομως το όνειρο μου αδειάζει οποτε ξημερώνει και εγώ ανυπομονώ να γυρίσω πίσω στο σπίτι ,θυμάμαι το χάδι σου, το άγγιγμα σου και δε θέλω να δεχτώ αλλο επάνω στο κορμί μου ,το δέρμα μου ολοκληρο είναι χαραγμένο απ το όνομα σου ,παντού υπάρχει το άρωμα και τα σημάδια σου ,σε λαχταραω ακομα τόσο πολύ ,δεν χόρτασα ακόμα ...δε μπόρεσα ...το κορμί μου ζωντανεύει μόνο στο άκουσμα του ονόματος σου  ...

Σήμερα καθώς έκανα μπάνιο ,μέσα στην θολούρα μπροστά μου είδα το πρόσωπο σου ,αντίκρισα τα χέρια σου ,σηκωσα τα δικα μου και χάιδεψα τα μαύρα σου μαλλια ,κάναμε ερωτα  ,ή μήπως όλα ήταν μια ανάμνηση; και πως θυμάμαι ότι με αγκάλιασες σφιχτά ; πως γίνεται να θυμάμαι το γυμνό σώμα σου κολλημένο στο δικό μου ;τόσο γνώριμο τόσο δικό μου ...
Το σπίτι μου ,η μοναδική αγκαλιά που έδινα με όλο μου το είναι ,το άρωμα σου και η στοργή σου ...ολα μου θυμίζουν σπίτι .. ποτε δε θα ξεχάσω πόσο με καταλάβαινες όταν υπέφερα,πόσο τρυφερά με χαϊδεύεις μάτια μου...ποσο απαλα μου τραβούσες όλους τους πόνους μακριά ..

Θυμασαι ; κάποτε μου είχες ψιθυρισει ότι θα κάναμε παιδιά και από τότε χάθηκες ,εχασα κάθε ίχνος σου,όμως εγώ δεν πιστεύω πως ήταν λάθος σου ,ίσως να έφταιγε κάτι άλλο ,πέρασε καιρός και ακόμα σκέφτομαι εσένα και πνίγομαι στον δικό μου βούρκο ..στην δική μου απελπισία ...

Έφυγες !!! Χάθηκες ...χαθηκες και έμεινα ολομόναχη ,δεν αντέχω άλλο μακριά σου ,και εσύ με άφησες τόσο απλά να σκέφτομαι πως έφταιγα για όλα,τόσο απλά  ...τοσο...που δεν υπάρχει πια ελπίδα για εμένα ,δε θέλω τις ξένες αγκαλιές ,ούτε ξένα φιλιά ..
Δε θέλω να δώσω ευκαιρίες σε κανέναν γιατί απλά δε το θέλω !!! Γιατί εγώ σκέφτομαι εσένα ..και ισως κανένας να μη γνωρίζει για τον κρυφό εραστή της καρδιάς μου ..ισως κανένας να μη το μάθει ,ίσως κανένας να μη ξέρει για τον μεγαλύτερο μου ποθο ,και εσύ είσαι αυτός ...

Χαμένη στο τίποτα ,ειμαι η αλίσα που καποτε αγαπούσες,ίσως λίγο μεγαλύτερη από τότε ,αλλά δεν άλλαξα !!! Παντοτε εμενα ένα παραπονεμένο κοριτσάκι στη σκέψη
Μη ξεχάσεις τον γυρισμό σου ..
Μου λείπεις τόσο πολύ που δεν εχω αναπνοή ..

#η μικρούλα σου ..