My best friend's neighbor...

~Μετα τον χωρισμο~

Γεια σας! Καινουρια αρχη και μαζι της ξεκινανε και καινουριες εμπειριες που σκεφτομαι να μοιραστω μαζι σας μεσα απο αυτο το στορυ. Η ιστορια (οπως και ολα μου τα στορυ) βασιζεται σε αληθινα γεγονοτα αλλα εχει και μεγαλες δοσεις φαντασιας. Οσο για το τραγουδι. Κολλαει απολυτα, απλα εβαλα το κανωνικο video clip γιατι τo lyric video δεν ειχε καθολου καλη ποιοτητα ηχου. Ελπιζω να σας αρεσει. Enjoy!

Χριστίνας POV:

Ο χωρισμος  με βρηκε σε μια  περιεργη φαση της ζωης μου. Για να ειμαι ειληκρινης με πονεσε.  Με πονεσε οσο δεν με πονεσε κανεις και τιποτα. Ενιωσα κυριολεκτικα το "κρακ" απο την καρδια μου. Περασα καθε σταδιο του χωρισμου μου στο επακρο. Την αρνηση, το θυμο, τη διαπραγματευση, τη καταθλιψη και τελος την αποδοχη. Για την ακριβεια ακομα το δουλευω μεσα μου αυτο το τελευταιο αλλα κατα ενα μεγαλο ποσοστο το εχω αφησει πισω μου. Δεν μου λειπει τοσο η πρωην μου, οσο η σχεση μας. Οι στιγμες μας, ειτε καλες ειτε κακες. Δεν μου ελειπε το ατομο αλλα η κατασταση και τα συναισθηματα που ειχα. Αλλα ολο αυτο ειχε τελειωσει. Με απογοητευσε. Επρεπε να το αφησω πισω μου. Την αγαπουσα και το ηξερε. Και αντι να το συζητησει τα προβληματα της σχεσγς μας μαζι μου και να καταλειξουμε σε ενα κοινο αποτελεσα, ακομα και αν αυτο ηταν ο χωρισμος, απλα πηρε την αποφαση και μου την ανακοινωσε μεσω μηνυματος.   Βαρεθηκα να ελπιζω, να προσπαθω, να αγαπω να κανω τα παντα για τους αλλους και στο τελος να πληγονομαι και να χανω τον εαυτο μου. Για μια στιγμη πιστεψα οτι βρηκα το "για παντα" μου. Δεν υπαρχει για παντα. Τιποτα δεν κραταει γαι παντα. Δεν υπαρχει παραμυθι για μενα. Οσο και αν νιωθω τον πριγκιπα μεσα μου καμια εκει εξω δεν μπορει να τον δει και να τον εκτιμισει. Δεν νομιζω οτι θα βρω ποτε καλυτερο "για παντα". Μαζι της ημουν τοσο "εγω". Ηταν σαν να γεννηθηκαμε η μια για την αλλη. Τελος ομως οι "ροζ φουσκες". Με χωρισε τελος Νοεμβριου και μεχρι λιγο πριν μπει ο καινουριος χρονος ηταν το μονο πραγμα που σκεφτομου. Πιο πολυ με τσακιζε οταν η δυο χρονων αδερφη μου ελεγε το ονομα της οταν κοιταζα το κινητο μου. Ηξερε οτι καθε φορα θα μιλαγα μαζι της στο τηλεφωνο ή στο chat. Με κοιταγε με ενα παραπονο οταν  της ελεγα "Οχι αγαπη μου, με αλλον μιλαω".  Ενιωθα οτι πεφτω ξανα σε καταθλιψη. Δεν μπορουσα να φανταστω οτι μετα απο τοσο καιρο που ημασταν μαζι αντεξε τοσο ευκολα να με βγαλει εντελως απο τη ζωη της. Δεν αντεχα να κοιταξω αλλη και δεν ηθελα να παω παρακατω. Μεχρι που καταλαβα οτι δεν ενιωσε τιποτα για μενα. Δεν με αγαπησε. Ημουν ενας περαστικος ερωτας. Ενα καπριτσιο. Επαιζε μαζι μου οσο εγω δενομουν συναισθηματικα μαζι της. Η δυπροσωπια της παντα εκει ηταν. Εγω ειχα επιλεξει να μην τη βλεπω. Σιγουρα οσο εγω ποναγα αυτη καπου με εβριζε και με σχολιαζε με τις φιλες τις. Δεν αξιζε να ασχολιθω αλλο. Ετσι προσπαθησα να παω παρακατω με οχι και τοσο μεγαλη επιτυχια. Οι φιλοι μου προσπαθουσαν να με βγαλουν απο αυτη την καταθλιψη. Με πιεζαν να βγενουμε εξω, με πιεζαν να φαω καθος εμενα μερες χωρις φαγητο και νερο. Δεν πηγενε μπουκια κατω. Μια μερα αποφασισα να παω στο Χριστουγεννιατικο παρκο που ειχαμε στη Λαρισα, αλλα κανενας απο τους φιλους μου δεν μπορουσε να ερθει μαζι μου. Ετσι ζητησα απο μια κοπελα που δεν καναμε και τοσο παρεα, τη Ρενα, μηπως ηθελε να ερθει μαζι μου και δεχτικε αμεσως. Ετσι ετοιμαστικα, πηρα τα κομματια μου και πηγα να τη βρω στη κεντρικη πλατεια. Οσο ημασταν στο παρκο δεν μιλαγαμε σχεδων καθολου. Μετα αποφασισαμε να παμε για σουβλακια και στη διαδρομη μιλαγαμε περι ομοφυλοφιλιας και καπως ετσι φτασαμε να της αποκαλυψω τις προτιμησεις μου και να της πω ολη την ιστορια με την πρωην μου. Ετσι μεσα στη κουβεντα, μου ειπε και εκεινη πραγματα για τον εαυτο της και δεσαμε αμεσως.
Το επομενο βραδυ κανωνισαμε να βγουμε με ολη την παρεα γιατι την επομενη μερα θα φευγαμε για διακοπες των χριστουγενων. Πηγαμε λοιπον στην αγαπημενη μας πιτσαρια. Ξαφνηκα η Ρενα μου ειπε οτι μπηκε στη πιτσαρια η γειτονισσα της με την παρεα της και οτι ηθελε να μας συστησει. Γυρισα το κεφαλι μου και τοτε τα ματια μου καρφωθηκαν πανω στα δικα της. Ενιωσα κατι τοσο δυνατο που δεν μπορουσα να εξηγησω. "Έφη χαρηκα" ειπε. Εγω ειχα χαθει στα ματια της. Χαμογελασε και φωτηστικε ολος ο κοσμος. Η Ρενα με σκουντηξε. "Που ταξιδεψες καλε;", "Αχ συγνωμη. Αφαιρεθηκα. Χριστίνα χαρηκα." Μετα γνωρισα και τα αλλα παιδια. Αυτοι μιλαγαν μεταξυ τους οσο εγω ειχα καρφωθει επανω της. Μετα απο λιγο εφυγε.
Χριστινα:" Δεν μου λες. Ειναι στρεϊτ ε;
Ρενα:" Μαζεψου καζανοβα εχει αγορι"
Χριστινα" Προς το παρων..."

Ζητησα απο τη Ρενα το ινσταγκραμ της Εφης και μετα απο λιγο γυρισε η καθεμια σπιτι της. Οι διακοπες των χριστουγενων μου περιοριζονται σε κλαμα, επισκεψεις για χρονια πολλα και σκεψη. Πολλη σκεψη. Μια κοιταγα φωτογραφιες με την πρωην μου και μια φωτογραφιες απο το ινσταγκραμ της Εφης. Απο τη μια ο χωρισμος με πονουσε ακομα αλλα δεν μπορουσα να ξεχασω το χαμογελο της Εφης ουτε αυτο που ενιωσα. Και ειμαι σιγουρη οτι δεν το ενιωσα μονο εγω. Ηταν πολυ δυνατο για να το ενιωσα μονο εγω... Ενα πρωι ξυπνησα και βρηκα αιτημα φιλιας στο ινσταγκραμ απο την Εφη. Δεν μπορουσα να το πιστεψω. Εκεινη τη στιγμη μπηκε στο δωματιο ο μεγαλος μου ξαδερφος χωρις να το παρω χαμπαρι και για να με πειραξει ηρθε απο πισω μου και αρχισε να παταει σε τυχαια σημεια της οθονης με αποτελεσμα να διαγραψει κατα λαθος το αιτημα της Εφης. Πραγματικα το ξεχεσμα που του εριξα δεν υπηρχε. Το οτι ηταν η μονη που μου εκανε αιτημα απο τα παιδια που γνωρισα εκεινο το βραδυ σημαινει οτι ουτε για αυτην ηταν μια απλη γνωριμια. Καθησε και εψαξε τους φιλους της Ρενας για να με βρει. Αρα με σκεφτοταν. Ενιωσα τα κομματια της καρδιας μου να ενωνωνται και να χτυπαει ξανα. Ντρεπομουν ομως μετα τη διαγραφη να της στειλω εγω αιτημα. Ετσι το αφησα να παρασει για να της στειλω αιτημα αλλη μερα.

Οι διακοπες τελειωσαν, η εξεταστικη πλησιαζε, οι σημειωσεις ηταν βουνο και γω επρεπε να γυρισω Λαρισα. Με την Ρενα ειχαμε στενη επαφη αφου μιλαγαμε καθε μερα στο τηλεφωνο. Ηταν η μονη που ηξερε τι ενιωσα εκεινο το βραδυ που γνωρισα την Εφη. Οταν γυρισαμε λοιπον απο της διακοπες και αφου ξεκινησε κανωνικα η σχολη, παρα τα χιονια και την κακοκαιρια,  πανω που διαβαζα, δεχτηκα ενα περιεργο τηλεφωνημα απο τη Ρενα...

Ρενα:" Ελα."
Χριστινα:" Τι κανεις;"
Ρενα:" Εχω να σου πω. Δεν θα το πιστεψεις!"
Χριστινα:" Λεγε ρε μαλακα , με εσκασεις"
Ρενα:" Η Εφη εχει φαγωθει να βγουμε να σε γνωρισει καλυτερα!"

Αυτο ηταν για σημερα! Ελπιζω να σας αρεσε. Ξερω οτι ειχα καιρο να γραψω αλλα μεχρι να προσαρμοστω στα νεα δεδομενα της φοιτητικης ζωης και για να ξεπερασω καποιες δυσκολες καταστασης της ζωης μου επρεπε το wattpad να μεινει λιγο πισω. Πλεων επεστρεψα δυναμικα με αυτη την ιστορια. Αν σας αρεσε πατηστε αστερακι, αφηστε σχολια και τα λεμε στο επομενο παρτ. Bye!