Uncontrolled feelings

Chapter 1: Introduce

Ang buhay ng isang tao ay mahalaga, pero ako gusto ko ng mamatay tulad ng mga magulang ko. Miss na miss kona sila.

When i was 12 years old. Hindi ko inakala na makikita ko ang mga parents kong naliligo sa sarili nila lang dugo. It was car accident. Doon na nagsimulang gumuho ang buhay ko. Mag-isa na akong nabubuhay dito sa mundong ibabaw. Ulila na ako tulad ng iba.

Bago ang lahat ako nga pala Si Adri Stane santos ang nagiisang anak nina Kurt Santos at klisa santos. High school graduate lang ako at di'ko na tinuloy ang college dahil sa narin sa kakulangan ng pera. Kaya nag focus na lang ako sa mga part time jobs ko. Mahirap man, kakayanin parin dahil ako si STANE SANTOS. Walang kinikiligan basta magkapera lamang.

Hay! Napakadrama ko namang tao. Nagpromise akong kakalimutan ko na lahat ng mga nakaraan ko.

Andito nga pala ako sa pinagtratrabauhan kong isa sa coffee shop. Maghahapon na kaya oras na para umuwi pero andito parin ako nakatingin sa kalangitan. Dinadamdam ang simoy ng hangin. Yung mga kasamahan ko sa pagtatrabaho, nauna na silang umuwi may gagawin pa silang project. Buti pa sila nag aaral ako ito nagtatrabaho. Gusto sana akong pagaralin ng mga magulang nila kaso tinanggihan ko. Dahil ayaw kung gamitin ang kanilang pera dahil lang sa pagaaral ko. Gusto kong sa akin maggaling ang pera para sa pagaaral ko. Close na close ko ang mga magulang nila, kaya tinuturing na nila akong anak at tinuturing kona silang pangalawang magulang ko.

Makalipas ang 30 minutes naisipan ko nang umuwi. Habang ako'y naglalakad may nakita akong masayang pamilya, hindi ko mapingilang hindi maingit sa kanila. Hindi ko namalayan may nakabangga na pala saakin, gusto ko sa nang makita kung sino ang bumangga saakin pero huli na ang lahat dahil naramdaman kona ang matigas na bato.

" What the fuck?" mura ng nakabangga saakin.

Ang sakit sakit ng pwet ko. Bwesit na lalaking to! Tinaas ko ang ulo ko at tinitigan siya. Wow! ang gwapo po. Bago ko pa siya idescribe tumayo na ako. Hindi man lang magsorry. kainis!

" Sorry po hindi ko sinasadya. Sorry!". Sabi ko dahil mabait akong tao. Kahit hindi ko naman kasalanan. Aalis na sana ako kaso hinawakan niya ang kamay ko. Ano naman ba kailangan nito saakin. Nagsorry na nga yung tao.

" Ano naman po ba yun? Nagsorry na nga po ako baka gusto niyo pa nang isa. SORRY PO!". Sabi ko with bow pa. Pero ang ginawa niya tinitigan na akala mo hinuhubaran na ako. Kaya tinitigan ko pero ang loko nagiwas. Titingin tapos Iiwas.

" Baka po pwede niyo na akong bitawan" Ngiti ko sa kanya. Pero nagulat ako sa sinabi niya.

" No way! You need to pay this." Saad niya na nanliliksik ang mata. Ang gwapo niya kahit nagagalit. Kaso masungit. Akala mo may regla lang daig pa kaming mga babae. Ang tangkad niya, matangos ang ilong, mabuti at may malalambot na labi. Di tulad ko na panget. Wala akong naging boyfriend dahil hindi ako interesado sa mga love love na yan.

" Hey, Did you heard me? " saad nito.

Tumango ako

" So, you need to pay this or else---" Hindi ko na siya pinatapos.

" Papatayin mo ako? Sige gawin muna total wala rin naman akong kwentang tao eh. " Sabi ko at pinipigilan ko lang ang sarili na umiyak sa harapan ng mga tao, dahil ayaw kong makita nila na mahina akong tao. Nagulat naman siya sa aking pagsagot. Hindi niya siguro aasahan na masasabi ko ito.

Pero bigla na lang napalitan ito ng nakakatakot na ngiti. Kaya bigla na lang tumaas ang mga balahibo ko at Lumapit ito sa aking tinga at nagulat ako sa kanyang binulong na siyang dahilan ng pagkahimatay ko.

1
2
3....

Black out