Anadilim Aşk[Yarı Texting]

Anadilim Aşk

Başlıyorum.
Bilin ki bu satırları yazarken çok kırgınım. Fakat ayaktayım. Yıkılmayacağım. Ya da çoktan yıkıldım. Ama kalkacağım. Ben ilk kaybeden, son kazananım...

.-Aptal Balık-
🐠

Orion Soykıran.

Benim hüznüm, umudum, korkum, aşkım ve nefretim...

O katilim...

O benim cehennemim...

Rüzgâr bahçemdeki çiçekleri kopardı ve fırtına onları okyanusa sürgün etti. Kara okyanus çiceklerimi çaldı, gün ışığımı aldı ve duygularımı yıktı...

Gün ışığı kaburgamdı, duygularım omurgam, çiceklerim ise ruhum. Yani o benden her şeyimi aldı.

O bal.

Delibal...

O cennet.

Karanlık cennet...

***

"Kaybettin," Tırnak çukurları kanla dolmuştu. Sarı saçları esen rüzgar ile arkaya doğru savruluyor papatya ve bal kokusunu genç adama sunuyordu. "Öldün." Yutkundu güzel kız. "Sen öldürdün..."

Ruhunun kızgın fırtınaların eşlik eden ateş yelleri saçlarını savururken zemheri soğuğu tenine saplandı. Birbiri ile örtüşmeyen hastalıklı hislerinin arasında bir canavar dolanıyor, duygularını sömürüyordu. Acı, vicdansız kamçılarını zihninde şaklatırken elinden gelen tek şey rüzgarın ona sunduğu ölüm ninisini dinlemekti.

Ölümün sıcacık nefesi yavaşça ensesini okşarken, büyük elleri belinin iki yanını kavradı. Bedeni bir an kaskatı kesildi. Ölümün ağlarına takılan bir balık gibi çaresizdi. Ya da o balığın ta kendisi. "Ölmek ister misin?" Cevap veremedi.

"Ölemezsin. Ölmene asla izin vermem, Balık."

🐠

Gizli numara: Tu es le paradis sur terre

Ve ekledim.

Gizli numara: Ciel sombre...

(Görüldü)