" Łzy spływały mi po policzku strumieniami. Z sekundy na sekundę bałam się jeszcze bardziej.
Ciasne i potwornie ciemne pomieszczenie wprawiało mnie o dreszcze. Starałam się wydobyć z siebie jakiś dźwięk. Niestety głuchy krzyk nic nie zdziałał.
Trzymał mnie za nadgarstki swoimi szorstkimi łapami. Ostatkiem sił próbowałam wyrwac się z jego rąk.
Po chwili upadłam. Drań uderzył mnie ręką w twarz. Stawała się ona bardziej opuchnięta, a z nosa bez przerwy leciała krew. Uważałam go za członka rodziny. Widocznie grubo się pomyliłam(...)"
Dzisiaj pozostaje tylko gorzkie uczucie pogardy.
Okropnych wspomnień nie da się tak poprostu wykasować. Nie ma przycisku "anuluj".
Nie oszukujmy sie. Cholernie ciężko było na nowo ułożyć sobie życie. Cholernie ciężko było przyzwyczaić się do monotonnego życia, które wiodły zwykle nastolatki. Cholernie ciężko było zapomnieć.
Blizny po tamtej nocy nadal zostały. I na ciele i w sercu.
Nadal nic nie jest dobrze.
Każdy wyśmiewa mnie w szkole. Czy to z powodu mojej rasy?
Wiele lat w szkole wmawiano nam, ze kazdy jest inny i to czyni go wyjątkowym.
Nie czuję się wyjatkowa. Czuję się wielkim zerem wśród innych.
Chciałabym powrócić do tych beztroskich dziecięcych lat. Chciałabym zacząć wszystko od nowa.
——————————————————
Witajcie kochani!
Wstawiam to na próbę. Chcę zobaczyć kto byłby zainteresowany i czy warto w ogóle to kontynuować.
Jezeli spodobało ci się zostaw po sobie ślad abym wiedziała że komuś się to podoba!
ESTÁS LEYENDO
Papierowe Listy
Misterio / Suspenso'Jesteś Najpiękniejszym błędem Najmądrzejszą lekcją Najdoskonalszą zbrodnią Jaki popełniłam Na swoim naiwnym sercu Teraz drę na sylaby Moje papierowe słowa Teraz żyję nadzieją Że ta tęsknota Jest uleczalna Teraz modlę się o to Aby 'jesteś...
