OYUN(ASKIDA)

(1)-Oyuna giriliyor

Okulun çıkış zili çaldığında, herkesten önce eşyalarımı toplayıp sınıftan çıktım. Bu gün en sonunda internette gördüğüm oyunu alabilecektim. Bunun için baya para biriktirmiştim.

Annem aslında üveydi... Ve açıkçası beni pek sevmezdi ve bunu çoğunlukla göstermeyi başarırdı. Bu yüzden gizlice alıp oynamalıydım, beni sevmediği gibi yaptığım ve yapacağım çoğu şeyi de onaylamazdı. Onun aksine ben bir gün beni sever belki diye duruyordum. Eğer böyle bir düşüncem olmasaydı 17 yıl boyunca zaten onun yanında bu eziyeti çekmezdim...

En sonunda ileride gördüğüm oyun mağazasıyla düşüncelerimden sıyrıldım. Oyun mağazasından içeri girip 'Darkness Light' adındaki oyunu aramaya başladım. Neyse ki bitmemişti bir tanesini kapıp arkamı döndüğüm sırada biriyle çarpıştım ve düşmekten zor kurtuldum.

"Ben, ben özür dilerim çok özür dilerim. " dedim.

"Önemli değil... Hey o Karanlık Işık mı? "

"Ah evet, ama benim gerçekten gitmem gerekiyor. " hızla oradan uzaklaşıp kasaya geçtim ve parayı ödeyip oyun mağazasından çıktım.

Ah karanlık olmuştu bile... Öğlenciydim ve okula 12.30'da gidip saat 06.40'da çıkıyordum ve normalde de 07.20 gibi de evde oluyordum... Ama sanırım bu gün geç kalacaktım, oyunu çantama koydum...

Hızlı adımlarla kaldırımlarda yürürken izlenildiğim hissine kapıldım. Arkama bir bakış atıp önüme döndüğümde tam önümde bir siluet gördüm başımı kaldırıp baktığımda onun bir sokak serserisinden bir başkası olmadığını anladım. Aslında pek şaşırdığım da söylenemezdi... Yani sonuçta burda, bu saatte anca onlar olurdu.

"Çekil... " dedim sakince.

"Neden? "

"Çekil dedim... "

"Neden dedim. "

"Çekil şurd-! " diye bağırdığım sırada cümlemi bitiremeden ağzımı eliyle kapatıp "kapa çeneni. " dedi kulağıma fısıldayarak.

Elini ısırıp ona dizimi geçirdim ve ondan kurtuldum o sırada diğerlerinin de toplanmaya başladığını gördüğümde yavaşca gerilemeye başladım. Birinden kurtulurdum, ama koca bir çeteden değil!

Hızla arkamı dönüp koşmaya başladım. Daha birkaç dakika geçmemişti ki biri bana yetişip kolundan tuttu ve beni durdurup kollarını arkadan kilitledi. O pislik ise ağır adımlarla gelerek sırıtıyordu.

Omuzlarımı silkip kendimi kurtarmaya çalıştım. "Çek ellerini üstümden! "

"Neden diğer kızlar gibi kendini çabuk teslim etmiyorsun da bizi uğraştırıyorsun güzellik? " dedi çenemden tutup kafamı kaldırarak. Bunun üzerine daha çok çırpındım ama arkadaki şahıs beni çok sıkı tutuyordu, hatta canım yanıyordu.

Kafamı sağa çevirip "çek o patilerini üstümden! " dedim sinirle.

"Ne diyorsun sen lan, bitiririm kızım seni! "

"Kim kimi bitiriyormuş? " dedi biri.

"Sen git işine lan git kendine başka oyuncaklar bul bu bi-" birden boğazına bıçak dayandı.

"Bir daha söylesene, duyamadım! "

Bu çocuk, ah oyun mağazasında gördüğüm çocuktu...

"Bırak lan beni! " diyip ona dirsek geçirdi birkaç kez daha fazla dayanamamış olmalı ki onu bıraktı...

Üstüne gelen çocuğu yumruklayarak nakavt ettiğinde arkadaki çocuk beni bırakarak anında kayıplara karıştı. Tutmayan bacaklarım ile de yere düştüm.