This is it. The day I've been waiting for.
I took a few steps to reach him.
Slowly ...
Unlike how my heart beats so fast as I got close to him.
And then finally, nasa harapan ko na ang lalaking nagparamdam talaga sa akin ng tunay na pagmamahal at nag patibok ng puso ko sa tinagal tagal din na panahon.
"Happy Birthday Jax" I smiled at him.
"Thankyou, Gen" he smiled.
It's been a long time since nung magkakilala kami ni Jax and guess what halos tatlong taon na rin itong nanliligaw sa akin. Pero hanggang ngayon hindi ko parin masabi sa kanya na may nararamdaman na din ako para sa kanya.
Hindi dahil sa nagdadalawang isip ako pero tulad nga ng sinabi ni Neil Castro..
"She will be one of the hardest girls to love. She is not paranoid. It is just that her past shaped her to be this way."
Yes, I've been hurt before. And yes, he's my suitor.
Not from some time, but a very long time.
---------------
Simula nung 1st year high school pa lang na magkakilala na sila. That time pa lang meron ng nararamdaman si Jax para kay Gen but he's to shy para makipag usap kay Gen. Pero dahil sa mga tropa ne'to naging close sila. Lagi syang nandyan sa tuwing may problema. Halos nga hindi na sila mapag hiwalay hangang ngayong 4th year highschool na sila.
Hindi sila ganun kadikit sa school dahil iwas si Gen sa kung ano mang issue ang kumakalat. But then Jax doesn't even have a care about it. He's always there for Gen, no matter what other people think. Hanggang sa niligawan nya na ito.
----------------
"You look... " at tumitig sya sa mga mata ko.
I raised my eyebrows, waiting.
"I can't find words, Gen. You're so gorgeous."
Sambit nya. Sabay lakad papalayo na tipong walang nangyari. Leaving me, totally dumbfounded.
Napapikit mata na lang ako dahil sa sinabi ni Jaxon.
"W-What..?" napatulala sya, "Hoy teka nga!"
Hinabol nya ito.
"Ano yun ganun nalang?"
"Hoy bagalan mo naman yung lakad mo"
"Papuri ba yun for me?"
"I-explain mo nga, Jax!"
Sunod sunod na sambit ko kay Jaxon habang hinahabol nya ito.
At dun nya napagtanto na ang lugar na pinuntahan ni Jax , kung saan ang lugar na paborito nilang puntahan noon. Sa sapa na may magagandang ilaw, mayroon ring nakalatag na pagkain sa sahig na mukhang picnic style. Gabi na nun kaya ang ganda sobra.
"Oh my gosh!" gulat niya. "Ang tagal ko ng hindi nakapunta dito! Omg"
Finally she looked back at him.
Smiling, standing there with roses in his hands.
Which completely made a butterflies inside my stomach.
"Is this too romantic?" he suddenly asked.
I suddenly blushed.
"Napag isip-isip ko na kahit hindi mo 'ko gusto , at kaibigan pa rin ako para sa'yo handa akong tumaya ano man ang mangyari."
"I'm so fucking crazy for you" "At hindi ako titigil hanggat hindi mo sinasabing mahal mo na rin ako. Kasi babaliwin kita Gen."
"Babaliwin kita, gaya kung pano mo ko binaliw ng ilang taon."
From that moment, he gave the roses to me.
He looked at my eyes. "Sabihin mo lang na mahal mo rin ako, at pinapangako ko sayong papakasalan kita hanggang maging apilido mo ang apilido ko."
She can feel her heart beats so fast, nervously.
She can't even breathe properly.
"Jax.." I breathed out.
"hmm?"
"No need"
Tumingin si Jax sakin na halatang naguguluhan.
"U-uh what?" kabadong tanong ne'to.
"Sabi ko hindi na kailangan."
He gave a deep sigh.
"Matagal na rin akong baliw sayo."
"Wala eh, binaliw mo ko."
In that moment, our story started.
